اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد ، چيزهاى پاكيزه را كه خداوند براى شما حلال كرده است ، حرام نكنيد و از حد تجاوز ننماييد زيرا خداوند متجاوزان را دوست ندارد . « 1 » قابل توجه : تمسك ابن مسعود به اين آيه و قرائت آن ، به صراحت مىرساند كه تحريم متعه از طرف خدا و پيامبرش نبوده ، بلكه امرى بوده است كه بعد از زمان رسول خدا ( ص ) به وقوع پيوسته است . 9 - شعبه مىگويد : از حكم بن عيينه از آيه متعه سؤال نمودم كه آيا نسخ شده است يا نه ؟ پاسخ داد كه : نه . حكم اضافه نمود كه امير مؤمنان ( ع ) فرموده است اگر عمر از متعه نهى نمىكرد ، كسى مرتكب زنا نمىشد مگر شخص شقى و فاسد . « 2 » گفتار امير مؤمنان ( ع ) را قرطبى نيز در تفسير خود از عطا و او از ابن عباس آورده است . « 3 » مؤلف : شايد منظور از « شقىّ » كه در اين روايت به كار رفته است ، همان معنى است كه در روايت ابو هريره به آن تفسير گرديده است . وى از رسول خدا ( ص ) نقل مىكند كه روزى فرمود : داخل دوزخ نمىشود مگر شخص شقى ، سؤال كردند يا رسول اللّه شقى كيست ؟ فرمود : شقى كسى را مىگويند كه نه خدا را اطاعت كند و نه از گناهان و معاصى خوددارى نمايد . « 4 » 10 - عطا مىگويد : من از ابن عباس شنيدم كه مىگفت : « خدا رحمت كند عمر را زيرا متعه رحمتى بود از سوى خدا براى امت محمد ( ص ) و اگر عمر مردم را از آن نهى نمىكرد ، مرتكب زنا نمىگرديدند مگر عده‌اى كم و معدود . » « 5 » ( 1 ) - اين بود قسمتى از رواياتى كه دربارهء « متعه » و اين كه حكم آن در زمان رسول خدا ( ص ) نسخ نگرديده بود ، از طريق خود اهل سنت آمده است .

--> ( 1 ) صحيح مسلم ، 4 / 130 . براى اين كه بدانيد كه بخارى اين حديث را چگونه تحريف نموده است ، در بخش پاورقىها به پاورقى شماره ( 7 ) مراجعه كنيد . ( 2 ) تفسير طبرى در ذيل تفسير آيه متعه ، 5 / 9 . ( 3 ) تفسير قرطبى ، 5 / 130 . ( 4 ) مسند احمد ، 2 / 349 . ( 5 ) احكام القرآن ، جصاص 2 / 147 .