آن‌ها نهى نموده‌ام و بر انجام دادن آن دو ، مجازات خواهم نمود ( 1 ) - ، يكى « متعه زنان » است ، اگر من به مردى دست يابم كه ازدواج موقت نموده است ، در زير سنگ‌ها پنهانش مىكنم . « 1 » 6 - عطا نقل مىكند : كه جابر بن عبد اللّه از عمل عمره و زيارت خانه خدا مراجعت كرده بود ، براى ديدنش به منزل وى رفتيم ، مردم دربارهء مطالب گوناگون از وى سؤال مىنمودند تا دامن سخن به موضوع متعه كشانده شد ، جابر گفت : آرى ما در دوران رسول خدا ( ص ) و دوران ابو بكر و عمر استمتاع نموديم . « 2 » اين روايت را احمد بن حنبل هم در مسند خود آورده و در آخر آن ، اين جمله را نيز اضافه مىكند كه : « حتّى اذا كان فى آخر خلافة عمر » ، يعنى تا اين كه اواخر دوران خلافت عمر فرا رسيد . « 3 » 7 - عمران بن حصين : نقل نموده است كه آيهء « متعه » در كتاب خدا نازل گرديده و در دوران رسول خدا ( ص ) نيز بر آن عمل نموديم و آيهء ديگرى هم كه آن را نسخ كند ، نازل نگرديده و رسول خدا ( ص ) نيز از آن نهى ننمود تا از دنيا رفت . « 4 » فخر رازى هم اين روايت را در ذيل تفسير آيه « متعه » مىآورد و اين جمله را نيز نقل مىكند كه : سپس مردى به دلخواه خود در اين باره فتوا داد . « 5 » 8 - عبد اللّه بن مسعود نقل مىكند كه در يكى از جنگ‌ها در ركاب رسول خدا ( ص ) بوديم و همسران ما به همراه نبودند ، به رسول خدا ( ص ) عرضه داشتيم : يا رسول اللّه آيا اجازه مىفرماييد كه خودمان را خصى كنيم ؟ رسول اكرم ( ص ) ما را از اين عمل منع نمود ، سپس اجازه داد كه با زن‌ها ازدواج موقت كنيم و از لباس‌هايمان بدان‌ها مهر و اجرت قرار بدهيم . ابن مسعود سپس اين آيه را خواند : ( 2 ) - يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُحَرِّمُوا طَيِّباتِ ما أَحَلَّ اللَّهُ لَكُمْ وَ لا تَعْتَدُوا إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ . « 6 »

--> ( 1 ) سنن بيهقى ، ج 7 ، باب نكاح المتعه ، 206 ، بيهقى مىگويد : مسلم اين حديث را به صورت ديگرى از همام نقل نموده است . ( 2 ) صحيح مسلم ، ج 4 ، باب المتعة ، 131 . ( 3 ) مسند احمد ، 3 / 380 . ( 4 ) همان ، 4 / 436 . ( 5 ) اين روايت با اين جمله در صحيح مسلم ، ج 4 ، باب جواز التمتع ، ص 48 آمده است . ( 6 ) مائده / 87 .