( 13 ) نسخ در آيهء متعه فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ فَرِيضَةً . « 1 » آنگاه‌كه متعه ( ازدواج موقت ) مىكنيد ، واجب است مهر آنان را بپردازيد . گفتار طرفداران نسخ : در ميان علماى اهل سنت مشهور است كه حلال بودن متعه و ازدواج موقت كه از اين آيه استفاده مىشود ، نسخ شده و اين نوع ازدواج حرام گرديده است . در مقابل آن ، شيعه اجماع دارد بر اين كه حليت متعه به قوت خود باقى است و نسخى به اين حكم و به اين آيه راه نيافته است . عده‌اى از اصحاب پيامبر و تابعين « 2 » نيز به حلال بودن متعه معتقد بودند . ابن حزم در اين مورد مىگويد : بعد از پيامبر ( ص ) عده‌اى در حلال بودن متعه باقى بودند ، از آن‌هاست ابن مسعود و معاويه و ابو سعيد و ابن عباس و سلمه و معبد ( پسران امية بن خلف ) و جابر و عمرو بن حريث . آنگاه مىگويد : جابر نقل نموده كه تمام صحابه و ياران رسول خدا ( ص ) در دوران زندگى آن حضرت و دوران

--> ( 1 ) نساء / 24 . ( 2 ) تابعين به كسانى گفته مىشود كه خود رسول خدا ( ص ) را درك ننموده‌اند ولى اصحاب آن حضرت را ديده‌اند .