پاسخ : اين دليل از جهاتى مردود است زيرا : 1 - اخبارى كه اساس اين دليل را تشكيل مىدهند ، خبر واحدى « 1 » بيش نيستند و نمىتوانند موجب اطمينان و يقين باشند و ادعاى كثرت و تواتر در اين روايات و اخبار ، ادعايى بيش نيست و جز گزاف و مبالغه گويى چيز ديگرى نمىتواند باشد و اين روايات در هيچ‌يك از كتب چهارگانهء معتبر شيعه « كتب اربعه » نيامده است . پس نمىتوان به اين روايات تكيه نمود و نتيجه گيرى كرد كه وقوع تحريف در تورات و انجيل مستلزم وقوع آن در قرآن است و در ميان اين دو ملازمه وجود دارد . ( 1 ) - 2 - اگر كسى اين دليل را صحيح بداند ، بايد « زيادت » را نيز در قرآن بپذيرد زيرا در تورات و انجيل زيادت به عمل آمده است در صورتى كه نظريه زيادت در قرآن به قدرى نادرست و بطلان آن واضح و روشن است كه كسى نمىتواند به آن تفوّه كند . 3 - حوادث زياد و بىشمارى در امت‌هاى گذشته اتفاق افتاده است كه در اين امت به وقوع نپيوسته ، مانند گوساله‌پرستى و سرگردانى چهل‌ساله بنى اسرائيل ، غرق شدن فرعون و پيروانش ، سلطنت سليمان بر انس و جن ، رفتن حضرت عيسى به آسمان ، مرگ هارون ( وصى حضرت موسى ) قبل از خود وى ، وقوع معجزات نه‌گانه حضرت موسى ، ولادت عيسى بدون داشتن پدر ، مسخ شدن عدهء زيادى از امت‌هاى گذشته و به صورت ميمون و خوك در آمدن آن‌ها و وقايع و حوادثى كه از حد شمارش بيرون است و هيچ‌كدام از اين وقايع در ميان امت اسلام واقع نشده است . عدم تطابق در اين موارد بهترين دليل و گواه است بر اين كه : اين احاديث صحت ندارند و بر فرض صحت نيز ظاهر آن‌ها منظور نمىباشد و شايد منظور ، اين باشد كه مشابه آن حوادث كه در ملل گذشته به وقوع پيوسته است ، در ميان امت اسلام هم به وقوع خواهد پيوست نه خود همان حوادث . بنابراين ، تحريف در ميان ملت اسلام نيز با حفظ الفاظ و ظواهر قرآن به وقوع پيوسته است كه مخالف حقايق و مفاهيم قرآن عمل مىشود و اين خود نوعى تحريف است .

--> ( 1 ) خبر واحد ، خبرى را مىگويند كه تعداد راويان آن در حدى نيست كه موجب يقين شود ، گرچه تعدادشان نسبتا زياد باشد و « متواتر » اخبارى را مىگويند كه در اثر كثرت نقل يقين‌آور باشد .