اين معنى را كه ما گفتيم از روايتى كه در اول بحث آورديم ، به دست مىآيد و همان معنى را روايت ديگرى نيز كه ابو واقد ليثى نقل نموده تأييد مىكند و آن اين كه رسول اكرم ( ص ) در موقع حركت به سوى « خيبر » به درختى به نام « ذات انواط » رسيد كه آن درخت به مشركين تعلق داشت و سلاح‌هاى خويش را بر آن مىآويختند . ياران پيامبر گفتند : يا رسول اللّه براى ما نيز « ذات انواطى » قرار ده همان‌طوركه مشركين دارند ، رسول خدا ( ص ) فرمود : سبحان اللّه ! اين درخواست شما مانند درخواست قوم موسى است كه گفتند : براى ما نيز خدايى قرار ده كه قابل رؤيت باشد ، همان‌طوركه آنان خدايانى دارند ، آنگاه رسول خدا فرمود : به خدا سوگند ! از روش گذشتگان پيروى خواهيد نمود . « 1 » از اين روايت چنين استفاده مىشود كه آن چه در اين امت واقع مىشود ، شبيه حوادثى است كه در امت‌هاى گذشته واقع شده است . تكرار عين حوادث گذشته مورد نظر نيست . 4 - اگر قبول كنيم كه اين روايت‌ها از نظر سند « متواتر » و از نظر دلالت صحيح مىباشند ، بازهم نمىتوان به وسيلهء اين روايات ثابت نمود كه تحريف قرآن تاكنون حاصل شده است زيرا اگر در آينده نيز تحريف به وقوع بپيوندد ، مسئلهء تكرار و تطابق تحقق مىيابد چه آن كه در روايات وقتى براى آن تعيين نشده است و تا روز قيامت ، فرصت و ادامه دارد . بنابراين ، چگونه مىتوان با اين روايات به وقوع تحريف در صدر اسلام در دوران خلفا استدلال و استشهاد نمود ؟ ! ( 1 ) - 2 - قرآن امير مؤمنان ( ع ) در فصل پيش يكى از دلايل طرفداران تحريف را مورد بررسى قرار داديم و در اين فصل نيز به يكى ديگر از دلايل اين گروه مىپردازيم و مىگوييم : دومين دليل طرفداران تحريف اين است كه مىگويند : روايات فراوان و معتبرى است كه امير مؤمنان ( ع ) قرآن ديگرى غير از قرآن موجود در نزد خود داشت و آن قران مطالب و آياتى را دارا بود كه در قرآن فعلى نيست و آن حضرت همان قرآن را به مردم ارائه نمود ولى آن را نپذيرفتند و بنابراين روايات قرآنى كه فعلا در دسترس است ، كمتر از آن قرآن است و اين همان تحريف است كه مورد بحث ما مىباشد .

--> ( 1 ) صحيح ترمذى ، 6 / 29 .