در صورت تحريف نيز بايد سوره‌هاى تحريف نشده براى خواندن در نماز تعيين مىشد تا سورهء كامل در نماز خوانده شود . در صورتى كه چنين تعيينى وجود ندارد و خواندن تمام سوره‌هاى قرآن در نماز تجويز شده است و اين خود نشانگر شقّ او يعنى عدم تحريف قرآن است . اين بود خلاصهء استدلال به عدم تحريف قرآن از راه وجوب خواندن سورهء كامل در نماز . اين استدلال اختصاص به موضوع نماز ندارد بلكه در هر موردى كه ائمه به قرائت سوره و يا آيه‌اى كامل دستور داده‌اند ، جارى است و همه آن‌ها مىتوانند به عدم تحريف قرآن دلالت كنند . 4 - عدم تحريف قرآن به وسيلهء خلفا چهارمين دليل بر عدم تحريف قرآن اين است كه مدعيان تحريف ، يا ابو بكر و عمر را عامل مىدانند و يا عثمان را كه در دوران خلافتش به پندار آن‌ها آياتى را تحريف نموده‌اند يا افراد ديگرى را عامل تحريف مىدانند كه در دوران‌هاى بعد ، انجام داده‌اند و همهء اين احتمالات سه‌گانه ، باطل و بىاساس مىباشد كه ذيلا به توضيح آن‌ها مىپردازيم : عدم تحريف قرآن به وسيلهء شيخين به نظر طرفداران تحريف ، نخستين احتمال در تحريف قرآن اين است كه اين تحريف از ناحيهء شيخين يعنى : ابو بكر و عمر به قرآن متوجه شده است و اين احتمال از سه صورت بيرون نيست : تحريف غير عمدى و اضطرارى ( 1 ) - ، تحريف عمدى در آيات مربوط به موضوع حكومت و زعامت ، تحريف عمدى در آيات ديگر . يك : تحريف غير عمدى مىگويند : چون قرآن در دوران ابو بكر و عمر جمع‌آورى نشده بود و به همه قرآن دسترسى نداشتند ، لذا به ناچار و قهرا تحريف و تغييرى در قرآن به وجود آمد و قسمتى از آيات از بين رفت . ولى اين احتمال و پندار از چند جهت بىاساس مىنمايد زيرا : 1 - عنايت و توجه خاصى كه رسول خدا ( ص ) نسبت به قرآن داشت و به قرائت و تلاوت آن اصرار و تأكيد مىورزيد و همچنين اهميت خاص و فوق‌العاده‌اى كه اصحاب و ياران رسول خدا نسبت به قرآن قائل بودند ، دلالت مىكند بر اين كه يقينا قرآن مجيد از همان دوران خود رسول خدا جمع‌آورى شده بود به طور يادداشت‌هاى متفرقه و پراكنده و يا از راه حفظ در سينه‌ها و يا به هر