نيز داشته است ، بلكه از جملهء « سحر مستمرّ » چنين بر مىآيد كه معجزات پيامبر ( ص ) به طور مكرر و به صورت مستمر ارائه مىشده است . با در نظر گرفتن مضمون اين گروه آيات كه به وجود معجزات دلالت دارند بايد آيات گروه اول را كه فرضا به نفى معجزات دلالت دارند به يك معناى ديگر حمل و ميان اين دو گروه آيات را جمع كنيم و جمع بين اين دو گروه آيات به اين است كه : آياتى كه بر نفى معجزات دلالت دارند ، مربوط به يك دوران مىباشند كه در آن دوران خاص از پيامبر معجزه صادر نمىشد و صدور معجزه موقتا متوقف بود و آياتى هم كه از وقوع معجزه سخن مىگويند ، مربوط به دوران بعد از توقف است كه پس از سپرى شدن دوران توقف صدور معجزه نازل گرديده و از آغاز صدور مجدد معجزه ، اطلاع داده است .