ولى بنى اسرائيل كه ملتى سست ايمان و بزدل بودند ، به موسى ( ع ) مىگويند : « تو و پروردگارت برويد و بجنگيد ؛ ما همين‌جا نشسته‌ايم » . خداوند در اثر اين ظلم و تخلّفشان از جنگ ، چهل سال آنان را از سرزمين موعود محروم مىسازد و در بيابان سرگردان نگاه مىدارد تا اينكه نسل بعد با رهبرى طالوت و رشادت داود عليه جالوت و جبّاران آن سرزمين مىجنگند و وارث سرزمين موعود مىشوند ، و براى قرنهاى متمادى كليد خلافت و اقتدار زمين را در دست مىگيرند و ملّت برگزيدهء جهان آن روز مىگردند . ولى در اثر دور شدن از مفاهيم حقيقت دين الهى و نقض پيمانهاى مكرر ، و استكبار و خود برتر بينى قومى و نژادى و كشتار پيامبران ، تبديل به ذريهء ظالم ابراهيم مىشوند و در برابر پيامبر اسلام ( ص ) نه تنها به عهد خود با خدا عمل نمىكنند و به او ايمان نمىآورند ، بلكه در برابر او دست به انواع حيله‌ها و نفاقها مىزنند ، و قرآن در سوره مائده پرده از چهرهء ظالمانهء آنها برمىدارد و رسما آنان را از ولايت و امامت خلع مىكند و مسلمانان را كه ذريهء صالح حضرت ابراهيم ( ع ) هستند وارث امامت و وراثت زمين قرار مىدهد . پيامبر اكرم ( ص ) در بازگشت از حجة الوداع براى تحويل وراثت و خلافت سرزمين موعود كه خداوند به ذريهء صالح حضرت ابراهيم وعده داده بود [ وَ لَقَدْ كَتَبْنا فِي الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُها عِبادِيَ الصَّالِحُونَ « 1 » ] فرمان داد تا سپاهى بزرگ براى اعزام به شام و فلسطين تشكيل شود . پيامبر ( ص ) اسامة بن زيد « 2 » را كه جوانى بيست‌ساله بود به فرماندهى اين سپاه منصوب گرداند ، و مهاجران از جمله ابو بكر و عمر را به همراهى با اين سپاه مأمور ساخت . « 3 » در سورهء بقره « 4 » آمده است كه وقتى بنى اسرائيل براى تصرف فلسطين به جنگ با جالوت و سپاهيانش رفتند ، همگى خود را در برابر دشمن باختند . در ميان آنان تنها جوانى كم‌سن‌وسال كه جز سنگ‌پران ( فلاخن ) معمولى هيچ سلاحى نداشت به ميدان

--> ( 1 ) . انبياء : 105 . ( 2 ) . زيد بن حارثه همان فرزند خواندهء پيامبر ( ص ) بود كه در موته اردن به شهادت رسيد . ( 3 ) . محمد حسين هيكل ، زندگانى محمد ( ص ) ، ص 680 . ( 4 ) . بقره : 249 .