تكبيرات در روايت است كه چون حضرت ابراهيم ( ع ) قوچ را به فداى اسماعيل ذبح كرد ، جبرئيل تكبير گفت : - اللّه اكبر ، اللّه اكبر : . . . و اسماعيل فرياد برآورد : - لا إله الّا اللّه و اللّه اكبر ! . . . و حضرت ابراهيم نيز با صداى بلند گفت : - اللّه اكبر و للّه الحمد . و اين همان تكبيرهايى است كه همه‌ساله مسلمانان در روز عيد قربان با هم مىخوانند . « 1 » درسى از قربانى ابراهيم ( ع ) همان‌طوركه مىدانيم ، بشر در طول تاريخ در اثر دور شدن از اسلام و فرمان خدا و روى آوردن به شيطان و طاغوتها اسير خدايان گوناگون شده و اين خدايان همواره بنى آدم را به بند اسارت و بردگى كشيده است و چه بسيار انسانها كه در راه بتها ، خورشيد و ماه و ستارگان و هوا و هوسها و بناى كاخهاى ستمگران قربانى مىشدند . وَ كَذلِكَ زَيَّنَ لِكَثِيرٍ مِنَ الْمُشْرِكِينَ قَتْلَ أَوْلادِهِمْ شُرَكاؤُهُمْ لِيُرْدُوهُمْ وَ لِيَلْبِسُوا عَلَيْهِمْ دِينَهُمْ وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ ما فَعَلُوهُ . و اين چنين طاغوتيان براى بسيارى از مشركان قتل و قربانى فرزندانشان را نيك جلوه داده بودند و در نتيجه فرزندان و آيينشان را به نابودى و انحراف كشاندند و اگر خدا مىخواست مرتكب آن نمىشدند بنابراين آنان را با افترا و دروغشان بر خدا به خودشان واگذار . « 2 »

--> ( 1 ) . برسوى ، تفسير روح البيان ، ج 7 ، ص 477 ؛ تفسير ابو الفتوح رازى ، ج 9 ، ص 326 . ( 2 ) . انعام : 137 .