صَلاتَكَ سَكَنٌ لَهُمْ وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ( 103 ) دعاى تو تسكين است براى اوشان و اللّه بهرچيز شنواى داناست تفسير : گناه به توبه آمرزيده مىشود . - يعنى : مؤاخذه باقى نمى ماند ليكن ممكن است يك نوع كدورت و ظلمت روحانى كه تأثير طبيعى گناه است و خصوصا از صدقه و ذريعهء حسنات عموما زايل مىشود برجا ماند . بنابراين مى توان گفت صدقه آثار گناه را محو مىكند و در مال مى افزايد . ( معنى لغوى « زكات » عبارت از نماء يعنى افزودن است ) و يكى از فوايد بزرگ صدقه اين بود كه حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم صدقه كنندگان را دعا ميكرد و موجب حوصله و اطمينان آنها ميگرديد ، بلكه بركات دعاى آن حضرت به اولاد و احفادشان مى رسيد . حال هم نزد ائمه مشروع است كه امام مسلمين چون وارث پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم است به كسانى كه صدقه مى آرند دعا كند ، اما نه بلفظ « صلوات » كه آن نزد جمهور حق مخصوص خود آنحضرت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بوده . أَ لَمْ يَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ هُوَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ وَ يَأْخُذُ الصَّدَقاتِ وَ أَنَّ اللَّهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ ( 104 ) آيا ندانستند كه بيشك اللّه او قبول مىكند توبه را از بندگان خود و قبول مىكند صدقات را و بيشك اللّه ( اوست ) قبول كنندهء توبه مهربان . تفسير : اجابت توبه و قبول صدقات خاص به اختيار خداست - زيرا وى مىداند كه با اخلاص و رعايت شرايط كه توبه كرده و كه صدقه داده - چنانچه پيشتر بر بعضى عتاب شد ، از اداى زكات هميشه محروم شدند ، صدقات منافقين مردود گرديد و توضيح شد كه دعا و استغفار نيز دربارهء آنها فايده ندارد - حتى خواندن نماز جنازهء ايشان ممنوع قرار داده شد كسانى كه درين جا مذكورند توبهء آنها به شرف اجابت مقرون شده و حكم گرديده كه صدقات شان را قبول كنند و به آنحضرت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم اجازه داده شد كه در حق آنها ( حيا و ميتا ) دعا نمايد .