مِنْ قَبْلِكَ وَ بِالْآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ ( 4 ) پيش از تو . و به آخرت ايشان يقين دارند . تفسير : آيت سابق ذكر مشركان مكّه بود كه به دولت ايمان فايز شدند ؛ اين آيت از حال آن اهل كتاب ( يهود و نصارى ) بيان مىنمايد كه به شرف دين اسلام مشرّف گرديده‌اند . أُولئِكَ عَلى هُدىً مِنْ رَبِّهِمْ وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ( 5 ) آن گروه ( ستوده ) بر هدايت‌اند از جانب پروردگارشان و آن گروه ايشانند رستگاران . تفسير : هر دو فريق اهل ايمان كه ذكر شدند در اين جهان هدايت شده‌اند و در آن جهان همه آرزوهاى ايشان برآورده گردد . از اين‌جا آشكار شد كسانى كه از موهبت ايمان بهره ندارند و از اعمال حسنه محرومند از آنها هر دو جهان ( دنيا و آخرت ) ضايع است . پس از انجام ذكر مسلمانان حال كافران ذكر مىشود : * * * إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا سَواءٌ عَلَيْهِمْ أَ أَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لا يُؤْمِنُونَ ( 6 ) هر آئينه آنانيكه كافر شدند برابر است بر ايشان كه بترسانى ايشان را يا نترسانى ايشان را ايمان نمىآرند