الميزان فرمايد : آيات دليل توحيد ربوبيت و حجت تحقق قيامت است چون ربوبيت لازم گرفته انسانها به ساحت حق كه دين و تكليف از جانب او است خاضع شوند ، تكليف تمام نمىشود مگر اينكه بر طاعت پاداش و بر عصيان ، كيفر قرار داده شود ، روز پاداش و كيفر همان روز قيامت است . منظور از « قرار مكين » رحم مادر است ، رحم واقعا قرارگاه با منزلت است ، در جهان تنها ظرفى كه مىتواند نطفه را به انسان مبدل كند همين رحم مادر است ، اين كيسه گوشتى ، از قدرت نمائيهاى عجيب خداست كه فعاليت و عمل آن انسان را غرق در حيرت مىكند ، هر چه درباره عجيب بودن آن سخن گفته شود باز كم است ، غرض از « قدر معلوم » مدت حمل است كه حدود نه ماه ( دويست و هفتاد روز ) است ، در اين فاصله يك نطفه ذره بينى بيك انسان تبديل مىشود « قدرنا » اگر بمعنى توانايى و قدرت باشد معنايش آنست كه ما تواناييم ما بهر چيز تواناييم و بهتر تواناييم ، همانطور كه تواناييم نطفه بيافرينيم و از آن انسان خلق كنيم ، مىتوانيم بار ديگر انسان را بيافرينيم ، على هذا واى بر آنان كه قيامت را تكذيب مىكنند . الميزان آن را به معنى اندازه‌گيرى گرفته و فرموده است : شما را خلق كرديم و آنچه از حوادث و اوصاف و احوال بر شما خواهد آمد اندازه گرفته و مقدر كرده‌ايم نظير طول عمر و كوتاهى عمر و هيئت و جمال و صحت و مرض و روزى و امثال آن . 25 - 28 - أَ لَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ كِفاتاً أَحْياءً وَ أَمْواتاً وَ جَعَلْنا فِيها رَواسِيَ شامِخاتٍ وَ أَسْقَيْناكُمْ ماءً فُراتاً وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ اين بخش سوم از نظام هستى و دليل توحيد ربوبيت و در عين حال دليل قدرت خدا بر معاد است خداوند زمين را به قدرى وسيع آفريده كه جامع و كافي