خواست كه او را از شر ظالمان نجات بدهد . 14 - وَ لَمَّا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَ اسْتَوى آتَيْناهُ حُكْماً وَ عِلْماً وَ كَذلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ . حكم و علم هر دو نكره است يعنى به او تشخيص بخصوص و علم بخصوصى داديم ، مراد از حكم ، تشخيص حق از باطل است چنان كه در سورهء انبياء آيهء 74 و 79 گذشت آيهء فوق همان آيهء 22 از سورهء يوسف است كه فقط كلمه « و استوى » ندارد . نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ حاكى است كه خداوند اين تشخيص و علم را در عوض نيكوكار بودن عطا مىكند » همان حكم و علم بود كه موسى را ضد كاخ نشين ببار آورد با آنكه در كاخ تربيت شد اين حُكْماً وَ عِلْماً دربارهء پيامبران ديگر نيز آمده است . 15 - وَ دَخَلَ الْمَدِينَةَ عَلى حِينِ غَفْلَةٍ مِنْ أَهْلِها فَوَجَدَ فِيها رَجُلَيْنِ يَقْتَتِلانِ هذا مِنْ شِيعَتِهِ وَ هذا مِنْ عَدُوِّهِ : معلوم مىشود كه قصر فرعون خارج از شهر بوده كه موسى از كاخ فرعون خارج شده و داخل شهر گرديده است ، وقت غفلت موقعى است كه مردم به استراحت مشغول هستند و كارها تعطيل است ، مانند وقت ظهر و مانند آن هذا مِنْ شِيعَتِهِ وَ هذا مِنْ عَدُوِّهِ بيان حال گذشته است گويى كسى در آنجا ايستاده و نشان مىدهد . فَاسْتَغاثَهُ الَّذِي مِنْ شِيعَتِهِ عَلَى الَّذِي مِنْ عَدُوِّهِ فَوَكَزَهُ مُوسى فَقَضى عَلَيْهِ قالَ هذا مِنْ عَمَلِ الشَّيْطانِ إِنَّهُ عَدُوٌّ مُضِلٌّ مُبِينٌ . معلوم مىشود كه ، از بنى اسرائيل بود موسى روشن شده بود فَقَضى عَلَيْهِ يعنى كار را بر او تمام كرد و او را كشت ، گويند موسى به مرد مصرى گفت ،