على اكبر قرشى بنابى
26
تفسير احسن الحديث (فارسى)
دست از او بردار ، او قبول نكرد موسى مشتى بر سينه او نواخت كه با آن ضرب بمرد ، و چون مشت او به قتل مصرى انجاميد ، موسى از اين پيشامد ناراحت شد و گفت : اين از كار شيطان بود كه مرا چنين گرفتار كرد . پر روشن است كه قتل عمدى نبود و موسى كه چنين قصدى نداشت از بروز واقعه ناراحت شد ، ناگفته نماند : گشتن قبطى در چندين جا از قرآن كريم مطرح شده و در هيچ محل ، خدا موسى را در اين عمل محكوم نكرده است . مثلا در يك محل ميفرمايد : وَ قَتَلْتَ نَفْساً فَنَجَّيْناكَ مِنَ الْغَمِّ طه / 40 و در جاى ديگر موسى به خدا عرض مىكند وَ لَهُمْ عَلَيَّ ذَنْبٌ فَأَخافُ أَنْ يَقْتُلُونِ شعراء / 14 ، موسى خود را گناهكار نمىداند بلكه مىگويد : فرعونيان آن را گناه مىدانند و در اين سوره خواهيم خواند كه به خدا عرض مىكند قالَ رَبِّ إِنِّي قَتَلْتُ مِنْهُمْ نَفْساً فَأَخافُ أَنْ يَقْتُلُونِ 33 ، باز خدا او را محكوم نمىكند و گناهكار نمىداند . زيرا موسى از يك اسرائيلى مظلوم يك كافر ظالم را دفع كرده است . ناگفته نماند هذا مِنْ عَمَلِ الشَّيْطانِ شامل مخاصمه و قتل قبطى هر دو است يعنى اين مخاصمه كه منجر به قتل شد از كار شيطان بود . در الميزان فرموده : كار موسى گر چه گناه نبود ولى شيطان گاهى با وسوسه انسان را به گناه و گاهى به خلاف مصلحت وا مىدارد و به زحمت مىاندازد ، لذا آن را نيز به شيطان نسبت داده است زيرا كه شيطان كه دشمن انسان و گمراه كنندهء آشكار است . 16 - قالَ رَبِّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي فَاغْفِرْ لِي فَغَفَرَ لَهُ إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ در بالا گفته شد كه كشتن قبطى قتل خطا بود ، گناه نبود ، پس منظور از