سورة الاسراء مكّية و اياتها 111 نزلت بعد سورة القصص [ سوره الإسراء ( 17 ) : آيه 1 ] بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ سُبْحانَ الَّذِي أَسْرى بِعَبْدِهِ لَيْلاً مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِي بارَكْنا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آياتِنا إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ ( 1 ) بنام اللَّه كه رحمتش همگانى و هميشگى است 1 - منزه است خدايى كه بنده‌اش را در يك شب از مسجد حرام به مسجد اقصى برد مسجدى كه اطراف آن را با بركت كرده‌ايم تا از آيات خود بر او بنمايانيم كه او شنوا و بيناست . كلمه‌ها سبحان : تسبيح : تنزيه خدا از هر بدى و نقص و نياز و نالايقى ، سبحان مصدر است مثل غفران ، طبرسى آن را اسم مصدر گفته است ، در هر حال به معنى تسبيح است ، نصب آن براى مفعول مطلق است ، « اسبح اللَّه تسبيحا » . اسرى : سرى و اسرى : رفتن در شب . طبرسى ذيل آيهء 65 سورهء حجر فرموده : هر دو به يك معنى است أَسْرى بِعَبْدِهِ : شب هنگام برد بنده‌اش را ، تعديه به واسطهء « باء » است .