كُلِّ مَكانٍ فَكَفَرَتْ بِأَنْعُمِ اللَّهِ فَأَذاقَهَا اللَّهُ لِباسَ الْجُوعِ وَ الْخَوْفِ بِما كانُوا يَصْنَعُونَ نحل / 112 عكس قضيه را مىرسانند يعنى كفر و اعمال ناشايست نعمت را به نقمت مبدل مىكند . جملهء : وَ لا تَتَوَلَّوْا مُجْرِمِينَ بدان معنى است كه شما گناهكاريد ، از اين دعوت استفاده كنيد و در همان حال مجرميت از دعوت من برنگرديد . الميزان گويد : از آيه به نظر مىآيد كه آن قوم مبتلا به قحطى بوده‌اند كه يُرْسِلِ السَّماءَ آمده است . 53 - قالُوا يا هُودُ ما جِئْتَنا بِبَيِّنَةٍ وَ ما نَحْنُ بِتارِكِي آلِهَتِنا عَنْ قَوْلِكَ وَ ما نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِينَ . جواب آنها است در مقابل دعوت هود . در رد نبوت او گفته‌اند دليلى بر نبوت خود ندارى على هذا نبوت تو را قبول نداريم و با قول خالى از دليل ، نمىتوانيم از خدايان خود دست برداريم هود عليه السّلام لا بد معجزه‌اى داشته است ولى آنها به معجزه او اعتنايى نكرده و آن را هيچ حساب نموده‌اند ، آن گاه در رابطه با تشديد انكار گفته‌اند : اختلال حواس پيدا كرده‌اى : 54 - إِنْ نَقُولُ إِلَّا اعْتَراكَ بَعْضُ آلِهَتِنا بِسُوءٍ قالَ إِنِّي أُشْهِدُ اللَّهَ وَ اشْهَدُوا أَنِّي بَرِيءٌ مِمَّا تُشْرِكُونَ . يعنى دربارهء دعوت تو فقط اين را مىگوئيم كه بعضى از خدايان ما به علت اينكه به آنها توهين ميكنى ، به تو غضب كرده آسيب رسانده‌اند و عقلت را مختل كرده‌اند آرى نادانان در مقابل راهنمايان توحيد چنين گفته‌اند . تا اينكه سخن مشركان تمام شد ، هود فرمود : خدا مىداند شما نيز بدانيد كه من از اين بتان كه شريك خدا مىدانيد بيزارم اين ظاهرا بدان علّت بود كه آشكارا از خدايان بيزارى كند و آنها به بينند كه خدايانشان چيزى نمىتوانند كرد به عبارت ديگر : اين سخن جواب آن بود كه گفتند : خدايان ما به تو آسيب رسانده است