و در اين سوره / 26 گفته شد ، آيه نشان مىدهد كه نوح و آنها در وجود خدا توافق داشتند ، اختلاف فقط در عبادت و پرستش و اطاعت از خدا بود ، معناى جملهء اخير آن است كه شما در اين بت‌پرستى جز دروغساز نيستيد كه بتان را شريك خدا مىدانيد و آن دلالت بر قاطعيت آن حضرت در اظهار دعوت مىكند . ما لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ براى تأكيد : اعْبُدُوا اللَّهَ است . 51 - يا قَوْمِ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى الَّذِي فَطَرَنِي أَ فَلا تَعْقِلُونَ . اين آيه در رابطه با رفع تهمت است ، يعنى : چون در اين كار مزدى از شما نمىخواهم لذا نمىتوانيد مرا در اين دعوتم متهم كنيد ، مزدم فقط بر عهدهء خدايى است كه مرا آفريده ، آيا نمىفهميد كه بايد از كسى كه مزدى نمىخواهد ، پيروى كرد . 52 - وَ يا قَوْمِ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ يُرْسِلِ السَّماءَ عَلَيْكُمْ مِدْراراً وَ يَزِدْكُمْ قُوَّةً إِلى قُوَّتِكُمْ وَ لا تَتَوَلَّوْا مُجْرِمِينَ . اين آيه در رابطه با اثرات قبول دعوت آن حضرت است استغفار راجع به خطاهاى گذشته و توبه مربوط به اصلاح عمل در آينده است « يرسل » مجزوم و جواب شرط محذوف است يعنى : « ان تستغفروا و تتوبوا يرسل السماء » منظور از « السماء » باران است ، به علّت در بالا بودن آن با « سماء » تعبير شده است اين آيه مانند آيات ديگر روشن مىكند كه يكى از نظامات جهان آن است كه اگر مردم اهل ايمان و عمل باشند موهبت‌هاى الهى بر آنها افزون خواهد گرديد و ايمان و عمل آنها در جهان اثر خواهد گذاشت چنان كه آياتى نظير وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ وَ لكِنْ كَذَّبُوا فَأَخَذْناهُمْ بِما كانُوا يَكْسِبُونَ اعراف / 96 به هر دو قسمت دلالت مىكند . و آياتى نظير : ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا قَرْيَةً كانَتْ آمِنَةً مُطْمَئِنَّةً يَأْتِيها رِزْقُها رَغَداً مِنْ