على اكبر قرشى بنابى

14

تفسير احسن الحديث (فارسى)

61 - به سوى ثمود برادرشان صالح را فرستاديم گفت : اى قوم من خدا را پرستش كنيد كه معبودى جز او نداريد ، او شما را از زمين آفريده و در زمين از شما آباد كردن خواسته است ، از او آمرزش بخواهيد و سپس به سوى او توبه كنيد كه خداى من به شما نزديك است و اجابت كننده است . 62 - گفتند : اى صالح پيش از اين بر ما مورد اميد بودى ، ما را نهى مىكنى از اينكه معبودهاى پدرانمان را بپرستيم ، ما در آنچه ما را به آن مىخوانى در شك هستيم ، شكى تهمت آور . 63 - صالح گفت : اى قوم به من بگوئيد اگر من از جانب خدايم در جوار معجزه‌اى باشم و به من شريعت بدهد ( در اين صورت ) اگر او را نافرمانى كنم كدام كس مرا از خدا نجات مىدهد ؟ شما جز تباهى بر من نمىافزائيد . 64 - اى قوم من اين ناقهء خداست و علامت نبوت من براى شماست ، بگذاريد در زمين بچرد و به او آسيبى نرسانيد كه شما را عذاب نزديكى خواهد گرفت . 65 - ناقه را كشتند ، صالح گفت : سه روز در خانه‌هايتان بهره‌مند شويد آن عذاب وعده‌ايست بدون دروغ ( وعدهء راست ) . 66 - چون عذاب ما آمد ، صالح و كسانى را كه با او به خدا ايمان آورده بودند ، از عذاب و از رسوايى آن روز نجات داديم كه پروردگار تو نيرومند و تواناست . 67 - كسانى را كه ظلم كرده بودند صيحهء آسمانى گرفت و در خانه‌هاى خود ساقط شدند . 68 - گويا از اول در آن ديار نبوده‌اند ، بدانيد كه ثمود به خدايشان كافر شدند ، بدانيد كه ثمود به طور كامل از رحمت خدا دور شدند . كلمه‌ها ثمود : نام قوم صالح عليه السّلام است ، يكى از قبائل عرب ما قبل تاريخ بودند و در محلى بنام وادى القرى ما بين حجاز و شام سكونت داشتند لفظ ثمود به تأويل شخص منصرف و به تأويل قبيله غير منصرف آيد ، به نقلى آن لفظ عربى و به نقلى عجمى است ، در مجمع