بمعنى بى نيازى است . وقود : وقد : افروخته شدن آتش . وقود : هيزم و نحو آن كه وسيلهء آتش افروزى است . دأب : عادت . شأن . در آيه ظاهرا معناى دوم مراد است . فرعون : لقب پادشاهان مصر ، مثل كسرى و قيصر . مراد از آن فرعون زمان موسى است . تحشرون : حشر بمعنى جمع كردن است . « حشر الناس : جمعهم » . جهنّم : محل عذاب آخرت . گويند لفظ عجمى است و در اصل كهنام بوده ( قاموس قرآن ) . آية : در اصل بمعنى علامت و نشانه است بمعنى عبرت و دليل و . . . نيز آيد . فئة : گروه . دسته . مهاد : آماده شده . مهد : آماده كردن و آماده شده « مهد الفراش : بسطه و وطأه » . يؤيّد : آيد : نيرو . تأييد : نيرومند كردن . عبرة : پند . موعظه . عبر در اصل بمعنى گذشتن از حالى بحالى يا بمعنى نفوذ است ( قاموس قرآن ) . أولى : صاحبان . اولو جمع است و از خود مفرد ندارد ، مفرد آن « ذو » است . أبصار : جمع بصر . مراد از ابصار در آيه بصيرت و معرفت است . شرحها مال و اولاد بهترين تكيه گاه انسان در زندگى است . مال به حكم اسلحه و اولاد به حكم زور بازو است ، ولى آنان كه در برابر حق و عدالت قد علم كرده در معرض قهر خدا و خشم جامعه قرار گرفته‌اند ، مال و فرزند از چنين كسان كفايت