جلد چهاردهم سورة التكوير [ سوره التكوير ( 81 ) : آيه 1 ] بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ ( 1 ) اما فضل اين سوره گذشت در سوره سابقه حديثى كه ابن بابويه از حضرت صادق ( ع ) روايت كرده مسندا كه فرمود : ( من قرأ عبس و تولى و اذا الشمس كورت كان تحت جناح اللَّه ( خ ل كان تحت اللَّه من الجنان ) و فى ظل اللَّه و كرامته و فى جنانه و لم يعظم ذلك على اللَّه ان شاء اللَّه ) و شرحش گذشت ، و اخبارى مرسلا از پيغمبر روايت كرده‌اند كه مفادش اين است : ( اعاذه اللَّه من الفضيحة يوم القيامة حين ينشر صحيفة و ينظر الى النبى ( ص ) آمنا ، و من قراها ( خ ل و من كتبها ) على رمد العين او مطروفة برأ باذن اللَّه ) لكن سند ندارد و غير اينها . إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ اين آيه شريفه با آيات بعد بالغ بر سه آيه ذكر علامات قيامت است ، و تكوير بمعنى پيچيده شدن است مثل عمامه كه بر سر مىپيچند خورشيد درهم پيچيده مىشود و كنايه از اينكه از كار ميافتد و تاريك مىشود و فوائدش از بين ميرود . [ سوره التكوير ( 81 ) : آيه 2 ] وَ إِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْ ( 2 ) انكدار سقوط و تناثر است كه ريزش ميكنند تمام كواكب و نجوم ضوء آنها گرفته مىشود و يك جا جمع ميشوند و از كار ميافتند . [ سوره التكوير ( 81 ) : آيه 3 ] وَ إِذَا الْجِبالُ سُيِّرَتْ ( 3 ) كوه‌ها از هم پاشيده ميشوند و پراكنده ميشوند و از جاى خود كنده ميشوند . [ سوره التكوير ( 81 ) : آيه 4 ] وَ إِذَا الْعِشارُ عُطِّلَتْ ( 4 ) عشار حيواناتى هستند كه بار بر آنها حمل كنند مثل شتر يابو و قاطر و حمار