اللهم اجعل نبينا صلواتك عليه و على آله يوم القيامة اقرب النبين منك مجلسا تبرى و تولى است و اما زندگانى نكند فقر وفاقه و امراض و بليات و ضيق معيشت و غرق دنيا و هواى نفس و اطاعت شيطانست كه بدترين زندگانيست و اما دنيايى كه وسيله آخرت باشد بهترين زندگانيست كه او را دنياى بلاغ گفتند چون تحصيل آخرت منحصر به همين حياة چهار روزه دنيويست از سن تكليف تا موت مقام عبوديت بالاتر از مقام رسالت است زيرا حقيقت عبوديت اينست كه خردلى از فرمان مولى بيرون نرود كه مقام عصمت است و خداوند بشيطان ميفرمايد إِنَّ عِبادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطانٌ إِلَّا مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْغاوِينَ حجر آيه 42 و در تشهد نماز هم مقدم ذكر شده و مقام رسالت هم ذى مراتب است تا مقام اولو العزمى آن هم ذى مراتب است تا مقام خاتميت كه بر سراسر دنيا جن و انس تا دامنه قيامت ( كما بلغ رسالتك ) از دعوت بتوحيد تا آخرين دستوراتى كه بر او نازل شده كه ولايت امير المؤمنين و ائمه طاهرين باشد ( و نصح لعبادك ) چه اندازه موعظه و نصيحت و سفارش بامت فرمود و حق و باطل را به آنها نشان داد كه تمام هم او نجات امت بوده حتى در قبر رب امتى ميگفت ، فرداى قيامت هم رب امتى ميگويد ( و صدع بامرك ) و بطور واضح و روشن و آشكارا اوامر ترا اعلام فرموده و انجام داد با اينكه چه اندازه او را تهديد كردند و چه اندازه اذيت كردند و در مقابل يك دنيا شرك و كفر قيام كرد و استقامت ورزيد . اما اقربيت حضرت رسالت جايى كه در معراج برود تا ( قاب قوسين او ادنى ) و در قرآن بخاتم النبين تعبير فرمايد و از ضروريات دين افضليت آن حضرت است كه منكرش كافر است و در قيامت اول كسى كه وارد بهشت مىشود و امتش هم قبل از ساير امم بهشت ميروند يعنى مؤمنين از آنها و اوصياء او هم قبل از انبياء و اوصياء وارد ميشوند . و تعبير بمجلس اين نيست كه مجسمه از عامه قائل هستند كه العياذ خدا بر تخت نشسته و حضرت پهلوى او نشسته است زيرا خدا جسم نيست مكان ندارد بلكه مراد رتبه و مقام است كه در صفات الهى از علم و قدرت و حلم و ساير صفات ربوبى از