و وحيا انزلته على نبيك محمد صلواتك عليه و آله تنزيلا و جعلته نورا نهتدى من ظلم الضلالة و الجهالة باتباعه و شفاء لمن انصت بفهم التصديق الى استماعه عَلَيْكَ الْكِتابَ تِبْياناً لِكُلِّ شَيْءٍ وَ هُدىً وَ رَحْمَةً وَ بُشْرى لِلْمُسْلِمِينَ نحل آيه 91 - و ميفرمايد قَدْ فَصَّلْنَا الْآياتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ لِقَوْمٍ يَفْقَهُونَ لِقَوْمٍ يَذَّكَّرُونَ انعام آيه 97 و 98 و 126 . و وحيا انزلته على نبيك محمد صلواتك عليه و آله تنزيلا أوحى القاء بقلب است نظير الهام ملكى كه بائمه الهام ميشد و بخواص مؤمنين در مقابل وسوسه شيطان و ميفرمايد وَ كَذلِكَ أَوْحَيْنا إِلَيْكَ رُوحاً مِنْ أَمْرِنا شورى آيه 52 - آن هم چه تنزيلى و اما صلوات بر حضرتش ميفرمايد إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْلِيماً احزاب آيه 56 - و از آن حضرت است فرمود ( من صلّى علىّ مرة لم يبق من ذنوبه ذرّه ) و البته لازم است ذكر آن در مذهب شيعه . ( و جعلته نورا نهتدى من ظلم الضلالة و الجهالة باتباعه ) هدايت راه نمايى به مقصد است و ضلالت گمراهى و سرگردانى نيست در راه و جهالت ندانسته‌گى و حيرانى است انسان اگر مقصدى داشته باشد بايد طى طريق كند تا به مقصد برسد و اين سه نحوه تصور مىشود يكى آنكه دانسته راه مستقيم را گرفته و بكمال سهولت طى مىكند و به مقصد ميرسد ديگر آنكه راه را گم مىكند و بر خلاف ميرود و هر چه برود از مقصد دور تر مىشود كه اين ضلالت است ديگر آنكه حيران و سرگردان است نميداند بچه طرف سير كند البته انسان به دو چيز محتاج است يكى راه‌نما كه راه را به آن نشان دهد و راه را بداند ديگر پس از دانستن راه راه را طى كند تا به مقصد نائل شود خداوند انسان را بلكه جن و انس را خلق فرمود براى عالم آخرت و سعادت ابدى و جنة باقية ( خلقتم للبقاء لا للفناء ) قرآن مجيد چراغ راه است كه در راه در دست‌اندازها چشم ببيند و در هلاكت نيفتد كه اين مفيد علم است و اتباع قرآن و عمل بدستورات آن سير در راه است و دنيا ظلمت و تاريكيست هوى و هوس و ذخارف