ينصّرانه او يمجّسانه ) چون انسان در ابتداء خلقت قلبش آماده است و آلوده بقساوت و سياهى دل و معاصى نشده لكن بمعاشرت با پدر و مادر از اين قابليت ميافتد و قساوت او را ميگيرد بعينه مثل آن مثل دانه حبوبات كه در ابتداء خلقت قابليت اينكه كشت شود و رشد كند و بثمر برسد دارد لكن اگر گنديده شده يا شكسته شد يا طبخ شد يا بو داده شد يا آرد شد از اين قابليت ميافتد ، و ذكر تهود و تنصر و تمجس از باب مثال است اولاد مشرك هم مشرك مىشود ، فاسق هم . تارك الصلاة مكشوفه هوا پرست و غير اينها هر چه آنها هستند آن مىشود مگر شذ و ندر يك يهودى زاده يا نصرانى زاده يا غير اينها اين موانع را بر طرف كند و بشرف اسلام و ايمان و اعمال صالحه مشرف شود . و اين هم براى اين است كه حجت بر ديگران باشد كه نگويند : إِنَّا وَجَدْنا آباءَنا عَلى أُمَّةٍ وَ إِنَّا عَلى آثارِهِمْ مُهْتَدُونَ إِنَّا وَجَدْنا آباءَنا عَلى أُمَّةٍ وَ إِنَّا عَلى آثارِهِمْ مُقْتَدُونَ زخرف آيهء 32 و 23 . و نگويند : إِنَّما أَشْرَكَ آباؤُنا مِنْ قَبْلُ وَ كُنَّا ذُرِّيَّةً مِنْ بَعْدِهِمْ أَ فَتُهْلِكُنا بِما فَعَلَ الْمُبْطِلُونَ اعراف آيهء 173 . و بمعنى فطور و سستى در كار و بمعنى انشقاق و از هم پاشيده شدن كه در اين آيه مراد است و قريب المعنى است با انشقاق ، انفطار بمعنى پاشيده شدن انشقاق بمعنى پاره شدن كه يكى از آثار قيامت است كه آسمانها از هم پاشيده مىشود . [ سوره الانفطار ( 82 ) : آيه 2 ] وَ إِذَا الْكَواكِبُ انْتَثَرَتْ ( 2 ) و زمانى كه ستاره‌ها ريزش مىكند . انتثار از ماده نثار است مثل نقل كه بر سر عروسان نثار مىكند ميريزند ستاره‌ها ريزش ميكنند نور آنها گرفته مىشود و از سير خود بازداشته ميشوند و از جاى خود بيرون ميروند ، و از آثار خود ميافتند ، و مراد از كواكب تمام اين كرات جويه است از ثوابت و سيارات . [ سوره الانفطار ( 82 ) : آيه 3 ] وَ إِذَا الْبِحارُ فُجِّرَتْ ( 3 ) درياها شكافته مىشود تمام آب دريا فرو ميرود مثل حياض كه ته آنها شكاف برداشت تمام آب حوض فرو مينشيند كه مفاد : وَ إِذَا الْبِحارُ سُجِّرَتْ است كه در سورهء