و اما اگر كفران كرد و بر خلاف غرض الهى صرف كرد مورد سؤال واقع مىشود چه نعم ظاهريه باشد و چه نعم باطنيه چه نعم داخليه باشد و چه خارجيه : و از باب مثال مقدارى از نعم الهى را تذكر ميدهيم : نعمت عقل و قواى باطنيه و روحيه و ظاهريه جسميه و بدنيه ، نعمت ارسال رسل و انزال كتب و جعل احكام و ولايت و امامت ائمه طاهرين و كليه نعم دنيويه ، و نعمت علم و معرفت و توفيق و غير اينها اگر بر طبق دستور الهى صرف كرده هيچ مسئوليتى ندارد بلكه مورد تفضلات و مثوبات اخروى ميگردد و اگر بر خلاف دستور رفتار كرد مسئوليت دارد و مورد عذاب و عقوبات ميگردد و اخبار مذكوره بيان مصداق اتم آنها را و بيان اعظم نعم الهى را مىكند و به اين بيان جمع بين اقوال و اخبار ميتوان كرد . هذا آخر ما اردنا فى تفسير هذه السورة و يتلوه ان شاء اللَّه تفسير بقية السور بحوله و قوته . سورة العصر [ سوره العصر ( 103 ) : آيه 1 ] بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ وَ الْعَصْرِ ( 1 ) الكلام فى فضلها - از ابن بابويه مسندا از حسن بن ابى العلاء از حضرت صادق ( ع ) فرمود : ( من قرأ و العصر فى نوافله بعثه اللَّه يوم القيامة مشرقا وجهه ضاحكا سنة قريرا عينيه حتى يدخل الجنة ) و از حضرت رسول روايت شده فرمود : ( من قرأ هذه السورة كتب اللَّه له عشر حسنات و ختم له بخير و كان من اصحاب الحق ) و خواص ديگرى هم از براى اين سوره نقل كرده‌اند . وَ الْعَصْرِ اختلاف كردند در مراد از عصر بعضى گفتند : قسمت آخر روز ، بعضى گفتند : مراد صلوة عصر است و آن صلوة وسطى است بين دو نماز روز صبح و ظهر و