( خاطئة ) خطاى آنها كفر و شرك و ضلالت و متابعت شيطان و متكبرين و هواى نفس است . [ سوره العلق ( 96 ) : آيه 17 ] فَلْيَدْعُ نادِيَهُ ( 17 ) ناديه هم مجلس و هم كيش و هم مشرب است چنانچه در حق قوم لوط ميفرمايد : وَ تَأْتُونَ فِي نادِيكُمُ الْمُنْكَرَ عنكبوت آيه 29 كه در خبر دارد در انجمنها كه مجتمع ميشدند ضرطه ميدادند . پس ميخواند و دعوت مىكند رفقا و عشيره و اصحاب خود را كه بيايند او را نجات دهند ولى احدى بفريادش نميرسد چنانچه ميفرمايد : وَ يَوْمَ يَقُولُ نادُوا شُرَكائِيَ الَّذِينَ زَعَمْتُمْ فَدَعَوْهُمْ فَلَمْ يَسْتَجِيبُوا لَهُمْ كهف آيه 52 . و نيز ميفرمايد : وَ قِيلَ ادْعُوا شُرَكاءَكُمْ فَدَعَوْهُمْ فَلَمْ يَسْتَجِيبُوا لَهُمْ قصص آيه 64 . [ سوره العلق ( 96 ) : آيه 18 ] سَنَدْعُ الزَّبانِيَةَ ( 18 ) ما هم زود بخوانيم زبانيه آتش را كه بگير آن را . آتش شعله مىزند و او را ميربايد چنانچه در جاى ديگر ميفرمايد : يَوْمَ نَقُولُ لِجَهَنَّمَ هَلِ امْتَلَأْتِ وَ تَقُولُ هَلْ مِنْ مَزِيدٍ ق آيه 30 . و بالجمله جهنم و آتش و زبانية و ساير عذابهاى آن و بهشت و كليه نعم بهشتى شعور و ادراك دارند و مورد خطاب واقع ميشوند و اهل عذاب را به مقدار استحقاق عذاب ميكنند زايد بر آن نميكنند ، و اهل بهشت را هم به مقدار قابليت ثواب مىبخشند و كوتاهى نميكنند ، و خداوند فرمان ميدهد ببهشت كه هر كه را بچه مقدار لذت بخش و بجهنم كه هر كه را بچه مقدار عذاب كند و ملائكه هم مأمور هستند كه تا چه اندازه عذاب كنند . [ سوره العلق ( 96 ) : آيه 19 ] كَلاَّ لا تُطِعْهُ وَ اسْجُدْ وَ اقْتَرِبْ ( 19 ) نه چنين است اطاعت نكن آن انسان را كه تو را نهى مىكند از صلوة و سجده كن در پيشگاه احديت و تحصيل قرب بمقام ربوبى باطاعت او و به نماز و سجده در مقابل عظمت پروردگار ، و اين آيه شريفه سجده واجبه دارد كه آنها چهار هستند كه عزائم مينامند ، و در روايت عبد اللَّه بن سنان از حضرت صادق ( ع ) فرمود : ( العزائم : الم تنزيل و حم سجده و النجم اذا هوى و اقرأ باسم ربك و ما عداها فى جميع القرآن