[ سوره العلق ( 96 ) : آيه 2 ] خَلَقَ الْإِنْسانَ مِنْ عَلَقٍ ( 2 ) مراد بنى آدم است زيرا آدم از علق خلق نشده از تراب و طين بوده و بسيارى از حيوانات تكوينى هستند ، و علق خون بسته است آن هم مراتبى طى كرده تا علقه شده و پس از علقه مراتبى طى كرده تا انسان شده ، و اعجب از همهء آنها اينكه روح مجرد انسانى كه نه مكان دارد و نه مشاهده مىشود چه نحوه تعلق به اين بدن عنصرى گرفته و به او قابليت تمام كمالات و استعدادات و تمام فيوضات را داده كه از ملك بالاتر رود كه فرمودند : ( الملائكة خدام شيعتنا ) و مجرد اين قابليت و استعداد كافى بر ترقيات و تعالى نيست بايد اسبابى و وسائلى خداوند به او عنايت كند و او هم به كار زند تا بمقام فعليت رسد ، و بزرگترين وسائل و اسباب اين قرآن مجيد است كه : يَهْدِي لِلَّتِي هِيَ أَقْوَمُ بنى اسرائيل آيه 9 . و ارسال رسل و بيان احكام و مواعظ و نصايح و بيان عقايد و اعطاى عقل و قواى جسمانى و روحانى كه به كار زند . [ سوره العلق ( 96 ) : آيه 3 ] اقْرَأْ وَ رَبُّكَ الْأَكْرَمُ ( 3 ) تكرار اقرأ تكرار نيست براى تأكيد بلكه اقرأ اول براى توجه به خدا و معرفت به او و آثار قدرت او و اينكه هميشه به ياد خدا و ذكر خدا و عدم غفلت كه ميفرمايد : يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اذْكُرُوا اللَّهَ ذِكْراً كَثِيراً وَ سَبِّحُوهُ بُكْرَةً وَ أَصِيلًا احزاب آيه 41 و 42 . و دوم براى تلاوت قرآن و بيان احكام وظائف دينى . وَ رَبُّكَ الْأَكْرَمُ خداوند هم تو را تأييد ميفرمايد و حفظ مىكند و هم قرآن را نگهدارى ميفرمايد تا دامنه قيامت كه ميفرمايد : إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ حجر آيه 9 . و خداوند بر بندگانش كرم فرمود آنچه به آنها عنايت كرده . كرمش نامتناهى نعمش بىپايان * هيچ خواننده از اين در نرود بىمقصود احدى هيچگونه طلبى از خدا ندارد آنچه به او عنايت شده از روى تفضل و رحمت و كرم است : من نكردم خلق تا سودى كنم * بلكه تا بر بندگان جودى كنم تمام وسائل عبادت و سعادت و رستگارى و هدايت را بر او فراهم فرموده و