عنايت فرموده باحدى از انبياء عنايت نشده كه محل اسرار الهى واقع شده كه در سورهء و النجم در باب معراج حضرت ميفرمايد : ثُمَّ دَنا فَتَدَلَّى فَكانَ قابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنى فَأَوْحى إِلى عَبْدِهِ ما أَوْحى آيه 8 الى 10 شرحش در محلش ذكر شد و بواسطهء همين شرح صدر صبر و تحمل و بردبارى او از دست نرفت با اين همه اذيت‌ها كه بوجود مباركش كردند و اين همه نسبتها كه به او دادند و بىاعتنايىها و بىاحتراميها كه در حقش كردند و تمامش را حلم كرد و در حق آنها دعا ميكرد : اللهم اهد قومى فانهم لا يعلمون اشاره به اين كه از آنها مؤاخذه مفرما در اين اذيتها كه بشما ميكنند حتى در موقع فتح مكه و تسلط بر اين مشركين فرمود : لا تَثْرِيبَ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ چنانچه حضرت يوسف ببرادرانش فرمود . [ سوره الشرح ( 94 ) : آيه 2 ] وَ وَضَعْنا عَنْكَ وِزْرَكَ ( 2 ) و برداشتيم از تو ثقالت و سنگينى تو را . بعض عامه توهّم كردند مراد معاصى كه قبل از بعثت مرتكب شده بود العياذ باللّه چون عصمت انبياء را منكرند . و اما مفسرين بعضى گفتند : نجات از دست مشركين و اذيتهاى آنها به هجرت در مدينه كه تحمل آنها بر حضرتش ثقيل و سنگين بود ، بعضى گفتند : همّ آن حضرت ايمان قوم بود خداوند چنان اين همّ و غمّ آن حضرت را بر طرف كرد كه : يَدْخُلُونَ فِي دِينِ اللَّهِ أَفْواجاً بعضى گفتند : سنگينى بار رسالت كه بر او سهل و آسان شد . و اما آنچه از اخبار بسيارى از ائمه هدى استفاده مىشود اينكه در اين غزوات و مجاهدات با اين مشركين و كفار با كثرت و قوت آنها و ضعف مسلمين بخصوص در بدر و حنين و احزاب و خندق و احد و غير اينها حضرت بر اسلام و مسلمين بسيار مهموم و مغموم بود بالاخص كه بعض اين مسلمين منافق بودند و بعضى جبن و ترس داشتند و فرار ميكردند . خداوند بوجود مبارك امير المؤمنين رفع غمّ و همّ آن حضرت را ميفرمود چنانچه هنگام رفتن امير المؤمنين در مقابل عمرو بن عبد ود فرمود : ( برز الاسلام كله الكفر كله ) و در جنگ احد كه صدا بلند شد كه پيغمبر كشته شد و مسلمين فرار كردند فقط امير المؤمنين بود كه كفار را دفع كرد ، و در جنگ خيبر كه آن دو نفر