اقول : اولا ما مدرك معتبرى بر اين قضيه نداريم . و ثانيا اگر اين قضيه صدق باشد در مدينه بوده و اين سوره مباركه مكيه است . و ثالثا آيه شريفه عموم دارد قضيه شخصيه نيست لذا ميپردازيم بتفسير آيه : ( فَأَمَّا مَنْ أَعْطى ) بذل مال است فى سبيل اللَّه در واجبات مثل زكات و خمس و ساير حقوق واجبه و در دستگيرى از فقراء و گرفتارها و عتق عبيد و اعلاء كلمه اسلام و در راه دين و ساير عبادات ماليه از واجبات و مستحبات . ( وَ اتَّقى ) تقواى از بخل و منع حقوق و از راه حرام پيدا كردن و به راه حرام مصرف كردن . وَ صَدَّقَ بِالْحُسْنى بوعده‌هاى الهى در مثوبات اين عبادات ماليه و بفرمايشات پيغمبر و ائمه طاهرين كه در قرآن ميفرمايد : مَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنابِلَ فِي كُلِّ سُنْبُلَةٍ مِائَةُ حَبَّةٍ وَ اللَّهُ يُضاعِفُ لِمَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ بقره آيه 261 . و در اخبار بر هر يك از اينها چه مثوبات دنيوى و اخروى بيان فرموده تمام اينها را بجان و دل قبول كرده و تصديق نموده و بر طبقش عمل كرده . فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسْرى در تمام امور خداوند بر او سهل و آسان ميفرمايد چه در كارهاى دنيوى و مشكلات و چه در امور اخروى از حين نزع و قبر و برزخ و صحراى محشر و دخول بهشت . [ سوره الليل ( 92 ) : آيه 8 ] وَ أَمَّا مَنْ بَخِلَ وَ اسْتَغْنى ( 8 ) و اما كسى كه بخل كرد و طلب غنا و خود را مستغنى دانست . ( وَ أَمَّا مَنْ بَخِلَ ) يكى از صفات بسيار خبيثه است بخصوص در بذل واجبات كه ميفرمايد در حديث : ( البخل شجرة فى النار اغصانها متدليه فمن تمسك بغصن منها يجره الى النار ) و ميفرمايد : ( البخيل بعيد عن اللَّه و عن الجنة و عن الناس ) و ميفرمايد : ( الجنة دار الاسخياء ) و غير اينها از اخبار . ( وَ اسْتَغْنى ) دو نحوه تفسير شده يكى اينكه طلب غنى مىكند ميترسد كه اگر بذل كند فقير شود چنانچه ميفرمايد : يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَنْفِقُوا مِنْ طَيِّباتِ ما كَسَبْتُمْ