در امر قتل موسى . لَمَّا خِفْتُكُمْ براى وجوب حفظ نفس از ميانه شما بيرون رفتم و پس از مدتى كه در مدين در خدمت شعيب بودم و مورد عنايت پروردگار شدم . فَوَهَبَ لِي رَبِّي حُكْماً علم به حكم و مصالح و احكام دين و طريقه سعادت و رستگارى كه از شئون مقام نبوت است و گفتيم مقام نبوت غير از مقام رسالت است نبوت از ماده نبأ است لذا جمعش انبياء مىشود بمعنى خبر است يعنى افاضه علم مىشود بطرق سعادت و شقاوت و - عبادت و معصيت و حلال و حرام نفع و ضرر خير و شر ، حسن و قبح و قبلا مقام نبوت افاضه مىشود سپس مقام رسالت كه مأمور بدعوت و ابلاغ مىشود لذا حضرت رسول فرمود : « كنت نبيا و الادم بين الماء و الطين » و رسالت او بعد از چهل سال از زمان ولادتش گذشته مبعوث برسالت شد لذا حضرت موسى بعد از مقام نبوت و حكم فرمود : وَ جَعَلَنِي مِنَ الْمُرْسَلِينَ مقام رسالت و تبليغ افاضه شد . [ سوره الشعراء ( 26 ) : آيه 22 ] وَ تِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّها عَلَيَّ أَنْ عَبَّدْتَ بَنِي إِسْرائِيلَ ( 22 ) و اين چه نعمتيست كه منت ميگذارى بر من با اينكه بنى اسرائيل را بعبوديت و بنده‌گى خود تلقى كرده‌اى . هيچگونه نعمتى از تو به من نرسيده و هيچگونه منتى بر من ندارى زيرا موقعى كه من را التقاط كردى ارادهء قتل من را كردى آسيه زنت مانع شد و گفت لا تَقْتُلُوهُ عَسى أَنْ يَنْفَعَنا أَوْ نَتَّخِذَهُ وَلَداً و من از شيرهاى خبيث شما نخوردم تا از شير مادر خود استفاده كردم و در دامن او بزرگ شدم و پس از قتل قبطى باز در صدد قتل من برآمديد و من فرار كردم . وَ تِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّها عَلَيَّ من بر تو حق دارم و منت ميگذارم بايد كمال امتنان را داشته باشى كه آمدم تو را نجات دهم از عذاب الهى و سعادت‌مند كنم و هدايت كنم بدين حق و اينكه دست از ظلم بردارى و بنى اسرائيل را نجات دهى و رها كنى تا چه اندازه ظلم بر اينها روا دارى ؟ . أَنْ عَبَّدْتَ بَنِي إِسْرائِيلَ اينها چه گناهى كردند چه اذيتى به تو وارد كردند كه