درك ميكنم آتش را شايد بياورم از آن آتش يك قسمتى يا پيدا كنم بر آن آتش راه هدايتى حضرت موسى پس از اينكه از مدين با اهل خود حركت كردند رسيدند در بيابانى كه راه را كم كرده و جاده پيدا نبود و هوا هم سرد بود و بر عيالش دختر شعيب هم آثار وضع حمل ظاهر شد بسيار مضطرب شد ناگاه . ( إِذْ رَأى ناراً ) آتشى را مشاهده كرد در يك طرف كوه و صحرا گفت البته يك عده در آنجا هستند هم ممكن است يك قسمت از آتش بياورم براى رفع سردى و برودت هوا و هم ممكن است طريق را بما بنمايانند ولى متوجه نشد كه اين آتش را فقط او مشاهده مىكند اهلش نمىبيند . ( فَقالَ لِأَهْلِهِ امْكُثُوا ) فقط عيالش بود و بس براى چه خطاب جمع مذكر فرمود گفتند بمناسبت حمل و ذكور بودن طفل و اثنين بودن آنها بعلاوه گوسفندان خود هم همراه آورده بود . ( إِنِّي آنَسْتُ ناراً ) يعنى به نظر ميايد نفرمود رايت چون روشنايى مشاهده ميكرد ( لَعَلِّي آتِيكُمْ مِنْها بِقَبَسٍ ) كه يك قسمت از آتش باشد و تعبير بلعل براى اينست كه ممكن است صاحبان آتش مانع شوند يا ممكن نشود آوردن آن ( أَوْ أَجِدُ عَلَى النَّارِ هُدىً ) كه اگر ممكن نشد آوردن آتش ممكن است بتوسط آتش جاده و طريق پيدا شود و راه بجايى پيدا كنيم و پناه گاهى براى وضع حمل بدست بيايد و بالجمله بوسيله اين آتش هدايت شويم . [ سوره طه ( 20 ) : آيه 11 ] فَلَمَّا أَتاها نُودِيَ يا مُوسى ( 11 ) پس چون آمد نزد نار ندايى شنيد خطاب به او باسم يا موسى حضرت موسى به مجرد آنكه نزديك آتش شد امور غريبه مشاهده كرد . ( 1 ) اينكه ديد اين آتش از درخت سبز خرّم مشتعل است نه آتش درخت را مىسوزاند و نه درخت آتش را فرو مىنشاند چنانچه در جاى ديگر ميفرمايد : ( فَلَمَّا أَتاها نُودِيَ مِنْ شاطِئِ الْوادِ الْأَيْمَنِ فِي الْبُقْعَةِ الْمُبارَكَةِ مِنَ الشَّجَرَةِ ) .