قرآن حديث موسى را بيان فرموده مفصلا و اشارة چون قضاياى موسى از قبل از ولادتش تا زمان رحلتش بسيار امور عجيبه دارد و براى تنبيه بسيار مفيد است اوّلا قبل از ولادت كهنه خبر دادند بفرعون كه فرزندى از بنى اسرائيل بوجود ميايد كه دستگاه سلطنت و خدايى ترا در هم ميكوبد او اوّلا ميان زنهاى بنى اسرائيل و مردان آنها جدايى انداخت و مردان آنها را باعمال شاقه وادار نمود و زنهاى آنها را باسيرى و كنيزى برد و ثانيا جاسوسان زيادى مقرر نمود كه در خانه‌هاى بنى اسرائيل دائما وارد ميشدند و هر زنى كه آثار حمل در او بود شكم او را پاره ميكردند اگر پسر بود سر ميبريدند كه مثنوى ميگويد ( صد هزاران طفل سر ببريده شد تا كليم اللَّه موسى ديده شد ) خداوند حمل مادرش را تا حين ولادت مخفى فرمود چنانچه در مورد حضرت بقيّة اللَّه هم از بنى عباس نظير آن بود و حمل او مخفى شد تا حين ولادت و شرح ولادتش تا زمان رسالتش در چندين آية بعد در همين سوره ميايد . ( وَ هَلْ أَتاكَ ) استفهام تقريريست يعنى آمده است ترا و با خبر شده ؟ ( حَدِيثُ مُوسى ) و بعضى گفتند چون حديث موسى مفصلا اوّلا در اين سوره بيان شده و آنچه قبل از نزول اين سوره بوده فقط اشاره بوده و بر هر تقدير استفهام ترديدى نيست چون خداوند ميدانست كه حديث موسى را براى پيغمبر بيان فرموده يا نفرموده بتقدير اوّل بيان فرموده و بتقدير دوم بيان نفرموده و لكن پيغمبر صلّى اللَّه عليه و سلم در همان عالم نورانيت تمام قرآن به او افاضه شد كه مراتب نزول قرآن را در مجلد اول بيان كرديم كه اول مرتبه نزول در همان عالم بروح مقدس رسول بوده . [ سوره طه ( 20 ) : آيه 10 ] إِذْ رَأى ناراً فَقالَ لِأَهْلِهِ امْكُثُوا إِنِّي آنَسْتُ ناراً لَعَلِّي آتِيكُمْ مِنْها بِقَبَسٍ أَوْ أَجِدُ عَلَى النَّارِ هُدىً ( 10 ) زمانى كه ديد آتش را پس گفت باهل خود شما مكث كنيد در اينجا محققا من