السيد عبد الحسين الطيب
4
اطيب البيان في تفسير القرآن (فارسى)
تغيير نيست ، بلكه اين و داد اينست كه اى كاش اين معامله كه با مسلمين ميكردند با ما همچنين معامله ميشد و ما هم در زمره آنها وارد ميشديم مثل اينكه يك عامى كه با علماء كمال عداوت را داشته باشد اگر در يك مجلسى يك نفر از علماء وارد شود اهل مجلس احترام ميگذارند بالاى مجلس مينشانند دست او را ميبوسند اين عامى هم آرزو مىكند كه اى كاش با منهم چنين معامله ميكردند . الَّذِينَ كَفَرُوا و كسانى كه در حكم كفر هستند مطلق اهل ضلالت و معاندين و ناصبين و خوارج و مبدعين و منكر ضروريات دين و مذهب و بالجمله غير مؤمنين . لَوْ كانُوا مُسْلِمِينَ لو امتناعيه است و مراد از مسلمين كسانى نيستند كه فقط اسم اسلام روى خود گذارند و حقيقة نداشته باشد كه از پيغمبر صلّى اللَّه عليه و إله مرويست كه فرمود ( سياتى زمان لا يبقى من الاسلام الا اسمه و من القرآن الا درسه ) كه امروز به عين مشاهده ميكنيم ، بلكه مسلم كسى را گويند كه داراى چهار خصوصيت باشد ( 1 ) يقين قطعى بجميع اصول دينى ( 2 ) اعتقاد و دلبستگى و در بند بودن ( 3 ) اقرار و اعتراف قلبا و لسانا ( 4 ) تسليم جميع دستورات الهى و فرمايشات انبياء و اوصياء و - از خود تصرفى نكند و اعتراضى نداشته باشد و نظرى ندهد . [ سوره الحجر ( 15 ) : آيه 3 ] ذَرْهُمْ يَأْكُلُوا وَ يَتَمَتَّعُوا وَ يُلْهِهِمُ الْأَمَلُ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ( 3 ) واگذار آنها را بخورند مثل انعام و از لذائذ دنيوى لذت ببرند و بآمال و هواهاى نفسانى مشغول شوند پس زود باشد كه بر آنها معلوم گردد دنيادار غرور است و مكرر گفته شده كه انسان سه دشمن دارد كه هم دست شدهاند براى فريب انسان دنيا و هواى نفس و شيطان دنيا ابتداء خود را جلوه ميدهد بزخارف خود از مال و منال و مساكن عاليه و فرش قيميّه و طلا و نقره و مأكولات لذيذه و ملبوسات شيك و اشباه آنها و انسان غافل از اينكه ماريست خوش خط و خال لكن در باطن زهر قتال است و گرگيست به لباس ميش و كمال مضادّه دارد با آخرت ، چنانچه مثل زدهاند بمشرق و مغرب هر چه بمشرق نزديك شود از مغرب دور مىشود و بالعكس و بضرّتان دو هو ترضيه هر يك موجب خشم