قوم موسى هفتاد و يك فرقه شدند كلّ آنها در آتش هستند مگر يك فرقه ناجيه و تمسك به اين آيه فرموده تحقيق كلام اينكه در هر عصر و زمانى حتى در دوره جاهليت يك دسته اهل حق بودند و لو در اقليت باشند و مستور باشند و حجت ميان آنها بوده كه زمين خالى از حجت نباشد و بواسطه آنها بركات نازل ميشده و نيامده زمانى كه تمام اهل زمين بر باطل باشند كه اگر چنين ميشد به كلى هلاك ميشدند و البته در قوم موسى چه در زمان خود موسى و چه بعد از آن تا زمان حضرت عيسى [ ع ] انبيايى و اوصيايى و علمايى و عبادى و زهّادى و صلحائى بودند كه اينها به حق و صواب هدايت ميكردند وَ بِهِ يَعْدِلُونَ كه به حق و عدالت رفتار و كردار و گفتار آنها بوده و به اين بيان ممكن است جمع بين اخبار و مانعى ندارد كه از انبياء سلف و امتهاى آنها در ركاب حضرت بقية اللَّه حاضر شوند و از اصحاب آن سرور باشند چنانچه در اخبار بسيار ذكر شده . [ سوره الأعراف ( 7 ) : آيه 160 ] وَ قَطَّعْناهُمُ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ أَسْباطاً أُمَماً وَ أَوْحَيْنا إِلى مُوسى إِذِ اسْتَسْقاهُ قَوْمُهُ أَنِ اضْرِبْ بِعَصاكَ الْحَجَرَ فَانْبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتا عَشْرَةَ عَيْناً قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُناسٍ مَشْرَبَهُمْ وَ ظَلَّلْنا عَلَيْهِمُ الْغَمامَ وَ أَنْزَلْنا عَلَيْهِمُ الْمَنَّ وَ السَّلْوى كُلُوا مِنْ طَيِّباتِ ما رَزَقْناكُمْ وَ ما ظَلَمُونا وَ لكِنْ كانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ ( 160 ) و جدا كرديم ما بنى اسرائيل را به دوازده سبط كه هر كدام آنها جماعتى بودند پس وحى نموديم بسوى موسى زمانى كه قومش از او آب طلبيدند اينكه بزن بعصاى خود سنگ را پس شكافته شد از آن سنگ دوازده چشمه آب كه از براى هر يك از اسباط چشمه معين شد كه هر كدام از اين جماعت محل شرب