شرك ذاتى و شرك صفاتى و افعالى و عبادتى و نظرى ، و نهى نهى ارشاديست زيرا به حكم عقل شرك قبيح است و موجب عذاب ابدى است إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ لقمان آيه 92 ، و مشرك همان عقوبت شرك را دارد ديگر يك عقوبت براى مخالفت نهى ندارد . [ سوره الأنعام ( 6 ) : آيه 15 ] قُلْ إِنِّي أَخافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ ( 15 ) بگو اى پيغمبر ( صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ) كه محققا من ترس دارم كه اگر معصيت پروردگار خود كنم عذاب روز با عظمت را . خوف عبارت از حالتيست در نفس كه از روى ايمان و يقين بتوجه مكروهى به انسان وارد شود در مقابل رجاء كه آن هم حالتيست در نفس از روى ايمان بورود مطلوبى به انسان . و خوف دو قسم است خوف مذموم و آن در جائيست كه به حكم عقل و شرع جاى خوف نباشد مثل خوف در جهاد كه تعبير بجبن ميكنند مقابل شجاعت ، يا خوف از نقص مال كه تعبير ببخل ميكنند در مقابل سخاوت و امثال اينها . و خوف ممدوح و آن هم سه قسم است خوف از خطر خاتمه كه نبادى بى ايمان و بىتوبه از دنيا برود . و خوف از عذاب دنيوى و اخروى در اثر معاصى و نافرمانى . و خوف از خدا بعد از معرفت بعظمت و كبريايى حق كه مانع شود از ارتكاب معصيت و ترك طاعت و اين خوف هم درجات بسيارى دارد بتفاوت درجات معرفت كه يكى از درجات آن عدالت است كه مانع شود از ارتكاب كبيره و اصرار بر صغيره و منافى مروت و اعلى درجات آن مقام عصمت است كه مانع شود از خيال معصيت حتى صغيره فضلا از ارتكاب آن و بالاترين درجات عصمت آنست كه مانع شود حتى از ترك اولى و خوف حضرت رسالت صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و اوصياء او به اين درجه بود . إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي در كوتاهى در دعوت يا مساعدت با كفار و مشركين و موافقت