[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيه 14 ] قُلْ أَ غَيْرَ اللَّهِ أَتَّخِذُ وَلِيًّا فاطِرِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ هُوَ يُطْعِمُ وَ لا يُطْعَمُ قُلْ إِنِّي أُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ أَوَّلَ مَنْ أَسْلَمَ وَ لا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ( 14 ) بفرما بمشركين كه توقع داريد من غير خدا را براى خود ولىّ و صاحب اختيار بگيرم و حال آنكه خداوند موجد تمام آسمانها و زمين و تمام جنبنده‌ها را روزى و اطعام ميفرمايد و خود احتياج بطعام ندارد كه كسى او را اطعام نمايد بگو به آنها من مأمور شده‌ام كه بوده باشم اول كسى كه تسليم پروردگار شوم و دين مقدس اسلام را اختيار كنم و نهى اكيد فرموده كه از دسته مشركين نباشم و توجه به غير او نكنم . توضيح كلام اينكه مشركين در اول اسلام آنچه عمليات براى دفع حضرت رسالت صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و جلوگيرى از دعوت آن حضرت به كار بردند نتيجه نگرفتند و روز بروز گروندگان به آن حضرت زيادتر ميشدند از راه تطميع وارد شدند خدمت حضرت ابى طالب عليه السّلام عرض كردند كه اين پسر برادر شما اگر غرضش مال دنيا است ما آن قدر از اموال خود به او بذل ميكنيم كه ثروتمندترين حجاز شود و اگر غرض رياست است ما او را برياست انتخاب ميكنيم فقط دست از دعوت بتوحيد بردارد و با ما در شرك هم‌دست شود خداوند در آيات چندى براى قطع طمع آنها اين موضوع را تذكر داده كه از جمله آنها اين آيه است كه ميفرمايد قل يا محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم أَ غَيْرَ اللَّهِ از اصنام و سائر معبودات باطله أَتَّخِذُ و پيروى كنم و معبود خود قرار دهم وليّا كه صاحب اختيار و پناه‌گاه من باشند با اينكه اينها يك جمادى بيش نيستند نه قادر بر جلب نفعى يا دفع ضررى هستند و نه شعور و ادراكى دارند و نه خالق و رازق كسى و چيزى و حال آنكه خداوند متعال و قادر ذى الجلال و واجب بىمثال فاطِرِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ است فاطر قريب المعنى است با بديع