كه در دست آنها بگذارى لَقالَ الَّذِينَ كَفَرُوا چه مشركين و چه يهود و نصارى ان هذا ان نافيه است إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ و در مقام خود گفته‌ايم آن مقدار معجزه كه حجة را بر خلق تمام كند و راه عذر را سدّ نمايد و كسانى كه عناد و عصبيت را كنار گذارند و واقعا در مقام معرفت باشند يقين پيدا كنند و ايمان بياورند كافيست نبايد معجزه ملعبه ناس شود كه هر كه هر چه بگويد اقامه شود با اينكه بر فرض اگر اقامه شود باز معاند حمل بر سحر مىكند و ايمان نميآورد چنانچه نظائر آن بسيار مشاهده شده ، مگر عصاى موسى ( ع ) كه سحر سحره فرعون را بلعيد و احياى موتى از عيسى ( ع ) و گلستان شدن آتش بر ابراهيم ( ع ) و امثال اينها را بحسّ مشاهده نكردند و باز حمل بسحر كردند و سحره فرعون كه عناد و عصبيت در آنها نبود بفوريت ايمان آوردند . [ سوره الأنعام ( 6 ) : آيه 8 ] وَ قالُوا لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْهِ مَلَكٌ وَ لَوْ أَنْزَلْنا مَلَكاً لَقُضِيَ الْأَمْرُ ثُمَّ لا يُنْظَرُونَ ( 8 ) و گفتند همين كفار ، معاندين و متعصبين چرا نازل نميشود بر پيغمبر ملك و اگر ما نازل كنيم ملك را هراينه هلاك ميكنيم آنها را و ديگر مهلت به آنها نخواهيم داد چون ايمان نميآورند . توضيح كلام آنكه قادر متعال قدرت داشت كه تمام عقائد و اخلاق و احكام را بطور وضوح به نحوى كه بر احدى شبهه نماند بيان فرمايد به اينكه مثلا بفرمايد خلفاء رسول دوازده نفر ، اول على بن ابى طالب و يك يك آنها را بحسب و نسب معين فرمايد و يك كتاب بفرستد مثل رسائل عمليه از باب طهارت تا باب ديات با جميع فروع آنها و بهشت و جهنم را در مرئى و منظر بندگان و ملائكه بفرستد بالاى سر هر يك يك آنها كه ديگر بر احدى جاى شبهه نماند و احتياج به تحصيل علم و اجتهاد نداشته باشند و نيز احتياج بدليل و نظر و فكر و زحمت نباشد لكن اين خلاف