وَ قُولُوا لَهُمْ قَوْلًا مَعْرُوفاً به زبان لين و نيكو با آنها تكلم كنيد بعنوان نصيحت و ارشاد با زبان خشن و تند صحبت نكنيد نگوئيد سفيهى عقلت نميرسد نميتوانى اصلاح مال كنى ، تضييع ميكنى از بين ميبرى . و ممكن است گفته شود كه مراد از ( اموالكم ) اعم از اموال خود و اموال سفهاء باشد تا هر دو جهت را شامل گردد و منافى با ظهور ( اموالكم ) و با ظهور ( و ارزقوهم فيها و اكسوهم ) نباشد و اللَّه العالم ، پس مراد از ( اموالكم ) امواليست كه در تحت اختيار و تسلط شما است چه از جهت مالكيت يا از جهت قيموميت . [ سوره النساء ( 4 ) : آيه 6 ] وَ ابْتَلُوا الْيَتامى حَتَّى إِذا بَلَغُوا النِّكاحَ فَإِنْ آنَسْتُمْ مِنْهُمْ رُشْداً فَادْفَعُوا إِلَيْهِمْ أَمْوالَهُمْ وَ لا تَأْكُلُوها إِسْرافاً وَ بِداراً أَنْ يَكْبَرُوا وَ مَنْ كانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ وَ مَنْ كانَ فَقِيراً فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوفِ فَإِذا دَفَعْتُمْ إِلَيْهِمْ أَمْوالَهُمْ فَأَشْهِدُوا عَلَيْهِمْ وَ كَفى بِاللَّهِ حَسِيباً ( 6 ) و امتحان و اختيار كنيد يتيمها را ذكورا و اناثا تا زمانى كه به حد بلوغ برسند كه بتوان تزويج نمود پس اگر به حد بلوغ يافتيد آنها را برشيد كه بتوانند حفظ مال كنند پس اموال آنها را بدست خودشان دهيد و نخوريد اموال آنها را كه اسراف كنيد و مبادرت نكنيد در اكل مال آنها تا كبير شوند به آنها رد كنيد يعنى بعنوان قرض از مال آنها بر نداريد و بگوئيد موقعى كه كبير ميشوند به آنها رد ميكنيم و اگر وصى و قيم ثروتمند است عفت ورزد و از خوردن مال آنها اجتناب كند و اگر فقير است براى زحمت‌هايى كه در كار آنها ميكشد بعنوان حق الزحمه به مقدار معروف كه تعدى نشود از مال آنها بر دارد و زمانى كه مال آنها را به آنها رد كرديد شاهد بگيريد كه فردا منكر نشوند و باعث اتهام نشود و كفايت مىكند