سفيه ناقص العقل است در مقابل رشيد كه كامل العقل است و مراد كسيست كه نفع و ضرر خود را تشخيص نميدهد و صلاح و فساد كارها را تميز نميدهد مثل بسيارى از اطفال و زنها و فساق ، و در بسيارى از اخبار شارب الخمر را سفيه شمرده‌اند بلكه دارد ( اى سفيه اسفه من شارب الخمر ) و در بعضى اخبار امثال شارب الخمر را هم ذكر فرموده و تمسك به همين آيه كردند در منع دادن مال بدست آنها و لكن ظاهر اينست كه از باب وحدت ملاك باشد چون دادن مال بسفيه موجب تضييع مال مىشود و ايمن از اتلاف نيست ، فساق هم هيچگونه اعتمادى به آنها نيست نه بقول آنها و نه بفعل آنها و نه بامانت آنها و شارب الخمر فرد اجلاى فساق است كسى كه نسبت به خود چنين باشد نسبت به ديگران چه نحوه است . وَ لا تُؤْتُوا السُّفَهاءَ أَمْوالَكُمُ نهى ارشادى است چون موجب تضييع مال است و لو نفس تضييع حرام است مثل اسراف و تبذير كه از كبار معاصى شمرده‌اند و مراد از ( اموالكم ) ممكن است اموال خود مؤتى باشد چنان كه ظاهر ( اموالكم ) است كه مال‌هاى خود را دست سفيهان ندهيد تضييع ميكنند و از بين مىبرند . بنا بر اين مراد از ( الَّتِي جَعَلَ اللَّهُ لَكُمْ قِياماً يعنى قوام زندگى شما در امر معاش باموالتان است و به آنها دادن مورث اختلال امر معاش شما مىشود . و ممكن است مراد اموال خود سفهاء باشد كه در دست شما بعنوان قيموميت سپرده شده بدست آنها ندهيد كه مسئوليتش با شما است . و تعبير ( باموالكم ) بادنى مناسبت است يعنى اموالى كه در تحت اختيار و سلطنت شما است و قرينه بر اين معنى جمله ( و ارزقوهم فيها ) زيرا واجب نيست كسى از مال خود نفقه بسفيه دهد مگر واجب النفقه باشد مثل عيال و اولاد ، ولى و قيم بايد از مال خود سفيه صرف نفقه او كند ، و همچنين ( و اكسوهم ) كسوه هم حكم نفقه را دارد .