و خوف و اضطرابى ندارد . و امّا خوف از خدا براى اينست كه مبادا تقصير و كوتاهى در اطاعت اوامر او و وظيفه بندگى خود نموده باشد و همچنين خوف از معصيت و سوء عاقبت براى ارتكاب امورى است كه سبب اين خوف مىشود ، و چون در آيه شريفه عدم خوف را بر متابعت هدايت پروردگار مترتب نموده و خوف مؤمن كه در آيات و اخبار مدح شده مترتب بر ترك متابعت و يا احتمال تقصير و كوتاهى در آنست ، با يكديگر منافات و مخالفتى ندارد ، و به بيان ديگر خداوند مقرّر فرموده كسى كه متابعت هدايت او را بكند از خوف و حزن مصون است و مؤمن ميترسد كه مبادا كوتاهى در پيروى از هدايت حق كرده باشد و موجب سلب مصونيت او شود و واضح است كه بين اين دو معنى منافاتى نيست . جمله پنجم در وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ : حزن بواسطه فوت منافع و وارد شدن مكاره و مضارّ است و كسى كه پيروى هدايت پروردگار را بنمايد منفعتى از او فوت نميشود و ضررى نيز بر او وارد نميگردد و امّا منافع دنيوى آنچه به او نرسد در حقيقت صلاح او نبوده و اگر صلاحش بود به او ميرسيد و منافع اخروى نيز چيزى از او منع نخواهد شد بلكه قبل از موت بشارت سعادت به او داده مىشود و موت اول راحت اوست و تمام مثوبات الهى در همه مراحل بعد از موت به او خواهد رسيد بنا بر اين هيچگونه حزنى براى او نيست . [ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 39 ] وَ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ كَذَّبُوا بِآياتِنا أُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ ( 39 ) ( و كسانى كه كافر شدند و آيات الهى را تكذيب نمودند اينان ياران آتش و در آن جاويدانند ) كفر و اقسام آن در ذيل آيه شريفه إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا سَواءٌ عَلَيْهِمْ الاية بيان شد « 1 » .

--> ( 1 ) - مجلد اول صفحه 260 الى 266