[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 105 ] ما يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ وَ لا الْمُشْرِكِينَ أَنْ يُنَزَّلَ عَلَيْكُمْ مِنْ خَيْرٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَ اللَّهُ يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ ( 105 ) ( كسانى كه كافر شدند از اهل كتاب و مشركين و بت پرستان دوست نميدارند كه هيچ خيرى از پروردگار شما بر شما نازل شود و حال آنكه خدا برحمت خود اختصاص ميدهد هر كه را بخواهد و خدا صاحب فضل بزرگ است ) چون اهل كتاب مخصوصا يهود تصور مىكردند كه پيغمبر موعود از آنها است و اين امتياز كه بعثت رسل و انزال كتب باشد خصيصه آنان است لذا وقتى ديدند پيغمبر موعود از غير آنها است و كتاب آسمانى بر او هم نازل شد و حقايقى را كه يهود حاضر نبودند كشف شود بوسيله قرآن ظاهر گرديد و در جنگها و غزوات مرتبا پيروز شده و نصرت الهى شامل حالشان گرديد از اين جهت حسد بردند و از اينكه خيرى از خدا شامل حال پيروان پيغمبر اسلام صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم شود بسيار ناراحت و نگران بودند . و همچنين مشركين قريش از كبر و نخوتى كه داشتند گمان نمىبردند كار پيغمبر و آئين او رونقى پيدا كند و از اينكه پيغمبر و يارانش در غزوات مختلف مشمول نصرت و ظفر و يارى الهى ميشدند بسيار اندوهگين و ناراحت بودند و بالجمله اهل كتاب و مشركين به هيچ وجه حاضر نبودند كه خير و خوشى از جانب خدا بر مسلمانان نازل شود و حتى كفار قريش در همان اوان بعثت چنانچه قرآن از آنها نقل مىكند ميگفتند لَوْ لا نُزِّلَ هذَا الْقُرْآنُ عَلى رَجُلٍ مِنَ الْقَرْيَتَيْنِ عَظِيمٍ « 1 »

--> ( 1 ) - سوره زخرف آيه 30