و معجزات صادره از انبياء از همين قبيل است چون كاريست كه از قدرت بشر و قواعد طبيعى و علوم صنعتى خارج و بر خلاف عادت است بلكه فعل الهى است كه بدست پيغمبر او جارى مىشود براى اينكه نشانه باشد كه از جانب خدا فرستاده شده ، و در اينجا مراد نشانه‌هايى است كه دلالت دارد بر نبوت پيغمبر اسلام و صدق دعوى او ، و بينات صفت آيات است و اين كلمه مأخوذ از به آن بمعنى ظهر است و آيات بينات يعنى نشانه‌هايى كه واضح و هويداست و همه كس ميفهمد زيرا نشانه و علامت شيئى ممكن است واضح و روشن بوده باشد و دلالتش بر شيئى مقصود احتياج بمقدمات مشكله نداشته باشد اين چنين نشانه را آيه بينه گويند و ممكن است به اين وضوح نبوده و فهم آن احتياج بمقدماتى داشته باشد كه اهل دانش و بينش و فراست در مىيابند و معجزات انبياء غالبا از قسم اول است و لذا در قرآن از معجزات آنان بآيات بينات تعبير فرموده و مراد از آيات بينات در اينجا يا خصوص قرآن است كه از جهات كثيرة معجزه و دليل بر صدق نبوت پيغمبر اسلام است چنانچه در مقدمه متذكر شديم و يا قرآن بضميمه ساير معجزات اوست كه در كلم الطيب بيان مبسوطى درباره آنها نموده‌ايم « 1 » وَ ما يَكْفُرُ بِها إِلَّا الْفاسِقُونَ فسق در لغت بمعنى « خروج الشيء عن الشيء على وجه الفساد » است و فاسق كسى است كه از طاعت خدا خارج شده باشد و در بسيارى از آيات قرآن اطلاق فاسق بر كافر شده چنانچه قبلا متذكر شده‌ايم و اين از آن جهت است كه فسق مانند ايمان و تقوى كه مقابل آنست داراى مراتب مختلف مىباشد و هر گاه بمرتبهء برسد كه آيات الهى را تكذيب نموده و زير بار پيغمبران خدا نرود كفر خواهد بود چنانچه ميفرمايد : ثُمَّ كانَ عاقِبَةَ الَّذِينَ أَساؤُا السُّواى أَنْ كَذَّبُوا بِآياتِ اللَّهِ « 2 »

--> ( 1 ) - صفحه 305 - 306 تا 359 ( 2 ) - سوره روم آيه 9