4 - بعضى از معترضين به قرآن اشكال كرده‌اند كه يهود هرگز اظهار عداوت با جبرئيل ننموده و خود آنها باشدّ انكار منكر اين مطلب هستند . ولى معترض اگر مغرض نبود و احوال يهود را مطالعه نموده بود بر فرض انكار اعتنايى بانكار آنان نمينمود زيرا يهود متلوّن و بوقلمون صفت كه هر ساعتى برنگى در ميآمدند گاهى از موسى تقاضا مينمودند كه اجْعَلْ لَنا إِلهاً كَما لَهُمْ آلِهَةٌ « 1 » گاهى ميگفتند لَنْ نُؤْمِنَ لَكَ حَتَّى نَرَى اللَّهَ جَهْرَةً « 2 » گاهى عبادت گوساله مينمودند و مدتى به بت پرستى برگشتند چنانچه خود تورات رائج گواه اين قضاياست و مدتهايى بشارات تورات را بوجود پيغمبر اسلام و بعثت او براى اعراب ميگفتند و دانستن اين قضايا را برخ اعراب ميكشيدند و پس از آمدن پيغمبر اسلام و تطبيق بشارات و صفاتى كه در تورات بود بر آن حضرت به كلى منكر شده و گفتند اين آن پيغمبرى كه تورات بشارت داده نيست ، استبعادى ندارد كه منكر اين مطلب نيز بشوند و بگويند ما اظهار عداوتى نسبت بجبرئيل ننموده‌ايم . [ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 99 ] وَ لَقَدْ أَنْزَلْنا إِلَيْكَ آياتٍ بَيِّناتٍ وَ ما يَكْفُرُ بِها إِلاَّ الْفاسِقُونَ ( 99 ) ( و هر آينه بتحقيق ما نشانه‌هاى آشكارا بر تو نازل نموديم به آنها كافر نميشوند مگر فاسقان . لام براى قسم و قد براى تقريب ماضى به حال و ثبوت و تحقق آنست و جمله جواب قسم است و مراد از آيه نشانه است بر امرى كه مقصود و مدعاى شخص است مانند دليل كه بر اثبات مدّعا و يا حجّت كه براى اسكات خصم آورده مىشود

--> ( 1 ) - سوره اعراف آيه 134 ( 2 ) - سورة البقره آيه 52