[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 41 ] وَ آمِنُوا بِما أَنْزَلْتُ مُصَدِّقاً لِما مَعَكُمْ وَ لا تَكُونُوا أَوَّلَ كافِرٍ بِهِ وَ لا تَشْتَرُوا بِآياتِي ثَمَناً قَلِيلاً وَ إِيَّايَ فَاتَّقُونِ ( 41 ) ( و ايمان بياوريد به آنچه نازل نمودم « يعنى قرآن » كه تصديق كننده است مر آن چيزى را كه با شما بوده « يعنى تورات » و نبوده باشيد نخستين كسى كه كافر به او باشد و آيات مرا به بهاى كم نفروشيد و از مخالفت من بپرهيزيد ) مراد از ماء موصوله و بِما أَنْزَلْتُ قرآن مجيد و در لِما مَعَكُمْ تورات و ساير كتب وحى بنى اسرائيل است ، و تصديق قرآن از تورات و همچنين انجيل در اكثر آياتى كه راجع به اين قسمت است تصريح شده بلكه در بعضى آيات به كلمه مهيمنا تأكيد هم فرموده و همين آيات را جماعتى از يهود و نصارى در كتب خود برخ مسلمين كشيده كه قرآن شما كتب ما را تصديق نموده و بر شماست كه آنها را بپذيريد . و اشكال ديگرى هم متوجه اين آيات مىشود و آن اين است كه در مواضعى از قرآن تصريحا و يا تلويحا دلالت دارد بر اينكه تورات و انجيل و ساير كتب يهود تحريف شده و ما در مجلد اول كلم الطيب « 1 » اين مطلب را از جهات بسيارى اثبات نموده‌ايم ، و ظاهر اين آيات با آن آيات منافات دارد زيرا با وصف تحريف چگونه ميتوان آنها را تصديق نمود ؟ و جواب اين است كه اين آيات غايت دلالت آنها بر اينست كه بعض از آنچه با اهل كتاب است قرآن تصديق مىكند و هيچ دلالت بر عموم ندارد و مىتوان از آيات ديگر استفاده نمود كه مراد بشاراتى است كه در تورات و انجيل بآمدن پيغمبر اسلام داده شده و ما در مجلد اول كلم الطيب به مقدارى از اين

--> ( 1 ) - ص 162 - 284 و 285 - 300