حضرت على عليه السّلام فرموده « من احبك فقد احبنى و من ابغضك فقد ابغضنى » و در زيارت جامعه است « من والاكم فقد والى اللَّه و من عاداكم فقد عادى اللَّه » و نيز در همان زيارت است « من احبكم فقد احبّ اللَّه و من ابغضكم فقد ابغض اللَّه » و غير اينها از اخبار بسيارى كه از پيغمبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم درباره اوصياء او وارد شده بلكه از بعضى از آيات قرآن نيز اين استفاده مىشود . 2 - عداوت با ملائكه و رسل مورث كفر است زيرا جمله فَإِنَّ اللَّهَ عَدُوٌّ لِلْكافِرِينَ كه وضع اسم ظاهر بجاى ضمير شده مشعر به اين معنى است براى اينكه تقدير جمله اين است من كان عدوا للَّه و ملائكته و رسله و جبريل و ميكال فان اللَّه عدو لهم ولى بجاى ضمير هم ، كلمه كافرين را آورد كه در عين اثبات دشمنى خدا نسبت به آنان ، كفرشان را نيز اعلام كند ، چه در غير اين صورت صدور ذيل آيه با هم مناسبتى ندارد پس آيه بحسب تحليل منطقى مشتمل بر دو مقدمه ( صغرى و كبرى ) و يك نتيجه است به اين ترتيب من كان عدوا للَّه الخ فان اللَّه عدو له و من كان اللَّه عدو له فهو كافر » و در اين معنى اخبار بسيارى وارد شده و در زيارت جامعه است « و من جحدكم كافر و من حاربكم مشرك و من ردّ عليكم فهو فى اسفل درك من الجهيم » 3 - جمله فَإِنَّ اللَّهَ عَدُوٌّ لِلْكافِرِينَ در عين اينكه كفر اينان و عداوت خدا را نسبت بايشان اثبات مىكند عداوت خدا را نسبت به همه كفار ثابت مىكند ، زيرا الكافرين جمله محلى بالف و لام است و شامل جميع كفار مىشود و منحصر به اينها نيست بلكه اينها از مصاديق آنند ، و مراد از عداوت خدا چنانچه كرارا تذكر داده‌ايم آثار عداوت است كه عذاب و عقاب او باشد چنان كه مراد از محبت خدا نيز آثار محبت است كه ثواب او باشد .