1 - منافى با عصمت انبياء است ، 2 - موجب سلب وثوق و اعتماد از گفتار آنها مىشود ، 3 - منافى با آيات قرآن است مانند آيه شريفه وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحى عَلَّمَهُ شَدِيدُ الْقُوى « 1 » كه در همان سوره و النجم است و آيات ديگر ، 4 - سوره حج كه شامل آيه مزبور است در مدينه نازل شده و سوره نجم در مكّه و بيش از ده سال بين نزول اين دو سوره فاصله شده و هيچ گونه مناسبتى با تسليت ندارد و معنى ظاهر آيه اينست كه « هر رسول و نبى را كه فرستاديم آرزوى او هدايت قومش بود و شيطان القاء ضلالت ميكرد و مردم را اغوا مينمود ولى خداوند رفع القاء شيطان را مينمود و آيات خود را محكم ميفرمود » و از اين قبيل كفريات و افترائات در كلمات آنها بسيار است كه انشاء اللَّه هر يك را در محل خود اشاره خواهيم كرد 3 - مطالبى كه در ذيل آيات متعرض ميشوند اكثر تفسير برأى است ، و اخبارى را كه در مذمّت آن بود قبلا متذكر شديم 4 - رواياتى كه نقل ميكنند اغلب از كتب يهود و نصارى است و حال كتابهاى آنها معلوم است 5 - اخبارى كه از پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم نقل ميكنند اگر منتهى بامثال ابو هريره و انس بن مالك و اشباه اينها بشود كه حالشان نزد شيعه اماميه معلوم و كذاب و جعّال بودنشان مسلّم ، و اگر بامير المؤمنين عليه السّلام و ابن عباس و سلمان و عمّار و امثال اينها بشود از حيث سند ضعيف است و اگر در بعض موارد استناد بروايات آنها شود براى الزام يا استفاضه و توافق و اثبات تواتر است 6 - قطع نظر از امور فوق اينها اهل خبره فنّ نيستند تا گفته شود رجوع باهل

--> ( 1 ) - سوره النجم آيه 3 و 4 و 5