است . قرائت آن جايز نيست . و از اينجا معلوم گرديد كه همهء آن‌چه از هفت قارى مشهور روايت شده است ، متواتر نباشد و شواذّ آنها مانند شواذّ ديگران است . « 1 » وَ عَلَى الْوارِثِ مِثْلُ ذلِكَ . « 2 » مؤلف : و قولى ديگر اصحاب ما را اين است كه بر وارث باشد نفقه و موونهء كودك كائنا من كان و اين ظاهر قرآن است . علّامه شعرانى : در شرايع گويد واجب است نفقه دادن بر پدر و مادر و فرزند اجماعا و در وجوب انفاق بر پدران ابوين و مادران ايشان تردّد است و اظهر وجوب . و واجب نيست نفقه بر غير عمودين ، يعنى پدر و نياكان و فرزند و نوادگان ، مانند برادر و عموها و دايىها و غير ايشان و لكن مستحبّ است و مستحبّ مؤكّد است در وارث ايشان . انتهى مترجما . « 3 » و البتّه وجوب نفقه در اينجا غير اعانت مضطرّ و حفظ آنها از خطر مرگ و مرض است ، و اگر يكى از اقارب مضطر باشد به قدر حفظ او انفاق واجب است . « 4 » وَ الَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَ يَذَرُونَ أَزْواجاً يَتَرَبَّصْنَ بِأَنْفُسِهِنَّ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَ عَشْراً فَإِذا بَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلا جُناحَ عَلَيْكُمْ فِيما فَعَلْنَ فِي أَنْفُسِهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ . « 5 » علّامه شعرانى : اتّفق المصاحف على كتابة « فيما » موصولا هنا و اختلف في الآية ( 240 ) فيجب متابعة ما كتبوه حفظا لخطّ القرآن عن التغيير . « 6 » مؤلف : خداى تعالى يك جاى قبض روح به خود حواله كرد فى قوله تعالى

--> ( 1 ) . روح الجنان ، ج 2 ، ص 246 . ( 2 ) . بقره ( 2 ) آيهء 233 . ( 3 ) . شرائع الاسلام ، كتاب النكاح ، ص 204 ، القول في نفقة الأقارب . ( 4 ) . روح الجنان ، ج 2 ، ص 248 . ( 5 ) . بقره ( 2 ) آيهء 234 . ( 6 ) . مجمع البيان ، ج 2 ، ص 336 .