مقدّمه بسم اللّه الرحمن الرحيم مرحوم علّامه ميرزا ابو الحسن شعرانى « 1 » در سال 1320 قمرى در تهران در خانواده‌اى اصيل و شريف و داراى مكانت دينى و اجتماعى ديده به جهان گشود . پدرش عالم بزرگوار ، مرحوم حاج شيخ محمّد بن آخوند ملّا غلامحسين از نوادگان ملا فتح اللّه كاشانى صاحب تفسير گرانسنگ منهج الصادقين و مادرش فرزند ميرزا ابراهيم نوّاب صاحب كتاب فيض‌الدموع و تأليفات ديگر بود . از همان كودكى آثار نبوغ و استعداد سرشار در سيماى معصومانه‌اش موج مىزد و بر همگان روشن بود كه روزى گوى سبقت را در ميدان علم و دانش از همگان خواهد ربود . علّامه شعرانى ، ابتدا در مدرسهء فخريه مشهور به مدرسه مروى به تحصيل علوم حوزوى پرداخت و سپس در سال 1346 قمرى پس از ارتحال والد بزرگوارش به نجف اشرف مشرّف شد و پس از طىّ مدارج عالى و تبحّر در رشته‌هاى گوناگون علمى با كوله‌بارى از دانش و تقوا و فضيلت به تهران بازگشت و به تحقيق و تدريس و تأليف پرداخت . « 2 » مرحوم مدرّس دستور داد كه علّامه

--> ( 1 ) . جدّ مرحوم علّامه شعرانى ، مرحوم آخوند غلامحسين ، علاوه بر فقاهت شعر نيز مىسروده و تخلّص خود را « شعرا » عنوان مىكرده است . لذا مرحوم علّامه نيز عنوان شعرانى را از جدّ خود گرفته است . پوشيده نماند كه اين كلمه در اصل شعرانى منسوب به ستارهء شعرى بوده ولى كم‌كم بر اثر كثرت استعمال شعرانى شده است . ( نور علم ، ش 50 - 51 ، ص 104 ) . ( 2 ) . اساتيد ايشان را چنين نام برده‌اند : 1 . سيّد ابو تراب خوانسارى ، 2 . ميرزا محمود قمى متخلّص به رضوان ، 3 . ميرزا طاهر تنكابنى ، 4 . حاج شيخ عبد النبى نورى ، 5 . حكيم هيدجى ، 6 . ميرزا مهدى آشتيانى ، 7 . شيخ مسيح طالقانى ، 8 . حاج آقا بزرگ ساوجى ، 9 . اديب لواسانى ، 10 . شيخ محمد رضا قمشه‌اى ، 11 . ميرزا على اكبر يزدى ، 12 . ميرزا حبيب اللّه ، مشهور به ذوالفنون ، 13 . پدر بزرگوارش ، حاج شيخ محمّد . ( نور علم ، ش 50 - 51 ، ص 76 ) .