« و خداوند شما را از شكم مادرانتان بيرون فرستاد ، درحالىكه هيچ نمىدانستيد ، و گوش و چشم و عقل در اختيار شما گذاشت ، شايد شكر او را به جاى آوريد . » راضى به قضاى پروردگار : « وَ لَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَ الْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِنَ الْأَمْوالِ وَ الْأَنْفُسِ وَ الثَّمَراتِ وَ بَشِّرِ الصَّابِرِينَ الَّذِينَ إِذا أَصابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ قالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ أُولئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَواتٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَ رَحْمَةٌ وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ » « 1 » « به‌طور مسلّم ما همهء شما را با امورى هم‌چون ترس و گرسنگى و زيان مالى و جانى و كمبود ميوه‌ها آزمايش مىكنيم ، و بشارت ده صابران و پايداران را ! آنها كسانى هستند كه هرگاه مصيبتى به آنها برسد ، مىگويند : ما از آن خدا هستيم و به سوى او بازمىگرديم ، اين‌ها كسانى هستند كه لطف و رحمت خدا و درود الهى بر آنهاست و آنها هستند هدايت‌يافتگان . » « أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَ لَمَّا يَأْتِكُمْ مَثَلُ الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِكُمْ مَسَّتْهُمُ الْبَأْساءُ وَ الضَّرَّاءُ وَ زُلْزِلُوا حَتَّى يَقُولَ الرَّسُولُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ مَتى نَصْرُ اللَّهِ أَلا إِنَّ نَصْرَ اللَّهِ قَرِيبٌ » « 2 » « آيا گمان كرديد داخل بهشت مىشويد ، بىآنكه حوادثى هم‌چون حوادث سخت گذشتگان به شما برسد ، همان‌ها كه شدايد و زيان‌هاى فراوان به آنها رسيد و آن‌چنان ناراحت و متزلزل شدند كه پيامبر الهى و افرادى كه ايمان آورده بودند ، گفتند : پس يارى خدا كجاست ؟ ! آگاه باشيد ، يارى خدا نزديك است . » « الم أَ حَسِبَ النَّاسُ أَنْ يُتْرَكُوا أَنْ يَقُولُوا آمَنَّا وَ هُمْ لا يُفْتَنُونَ وَ لَقَدْ فَتَنَّا الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلَيَعْلَمَنَّ اللَّهُ الَّذِينَ صَدَقُوا وَ لَيَعْلَمَنَّ الْكاذِبِينَ » « 3 » « الم ، آيا مردم گمان كردند ، همين اندازه كه اظهار ايمان كنند ( و شهادت به توحيد و رسالت پيامبر دهند ) ، به حال خود واگذارده خواهند شد و آنها امتحان نمىشوند ؟ ! ما كسانى را پيش از آنها آزمايش كرديم ، ( آرى ) بايد خدا بداند ! چه كسانى راست مىگويند و چه كسانى دروغگو هستند . »

--> ( 1 ) - بقره ( 2 ) آيه 157 - 155 . ( 2 ) - بقره ( 2 ) آيه 214 . ( 3 ) - عنكبوت ( 29 ) آيه 3 - 1 .