أَتَّخَذْتُمْ عِنْدَ اللَّهِ عَهْداً فَلَنْ يُخْلِفَ اللَّهُ عَهْدَهُ . » « 1 » . - و بدون برهان و دليل : « سَنُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ بِما أَشْرَكُوا بِاللَّهِ ما لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطاناً . » « 2 » ، و بدون تجربه : « ما أَشْهَدْتُهُمْ خَلْقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ لا خَلْقَ أَنْفُسِهِمْ وَ ما كُنْتُ مُتَّخِذَ الْمُضِلِّينَ عَضُداً . » « 3 » . - داورى ناروا و بد : « فَما كانَ لِشُرَكائِهِمْ فَلا يَصِلُ إِلَى اللَّهِ وَ ما كانَ لِلَّهِ فَهُوَ يَصِلُ إِلى شُرَكائِهِمْ ساءَ ما يَحْكُمُونَ . » « 4 » . - برهان و استدلال بىپايه : « وَ الَّذِينَ يُحَاجُّونَ فِي اللَّهِ مِنْ بَعْدِ ما اسْتُجِيبَ لَهُ حُجَّتُهُمْ داحِضَةٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ عَلَيْهِمْ غَضَبٌ وَ لَهُمْ عَذابٌ شَدِيدٌ . » « 5 » . - بىپايه بودن : « قُلْ يا أَهْلَ الْكِتابِ لَسْتُمْ عَلى شَيْءٍ حَتَّى تُقِيمُوا التَّوْراةَ وَ الْإِنْجِيلَ وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ مِنْ رَبِّكُمْ . » « 6 » . - سستى و بىپايه بودن : « أَ فَمَنْ أَسَّسَ بُنْيانَهُ عَلى تَقْوى مِنَ اللَّهِ وَ رِضْوانٍ خَيْرٌ أَمْ مَنْ أَسَّسَ بُنْيانَهُ عَلى شَفا جُرُفٍ هارٍ فَانْهارَ بِهِ فِي نارِ جَهَنَّمَ . » « 7 » .

--> ( 1 ) - بقره ( 2 ) آيه‌هاى 80 ، 169 ، نساء / 157 ، انعام / 100 ، 108 ، 119 ، 140 ، 143 ، 144 ، 148 ، اعراف / 28 ، 33 ، يونس / 68 ، كهف / 5 ، حج / 71 ، نور / 15 ، روم / 29 ، لقمان / 6 ، زخرف / 20 ، جاثيه / 24 ، احقاف / 4 ، نجم / 28 ( - 17 الف و 5 ب ) : آن‌ها گفتند : هرگز آتش دوزخ جز چند روزى به ما نخواهد رسيد ، بگو آيا پيمانى نزد خدا بسته‌ايد ؟ كه هرگز خداوند تخلّف از پيمان نخواهد كرد . ( 2 ) - آل عمران ( 3 ) آيهء 151 ، اعراف / 33 ، انبياء / 24 ، حج / 71 ، نمل / 64 ، صافّات / 156 ، غافر / 35 ، نجم / 23 ( - 6 الف و 2 ب ) : ما به زودى در دل كفّار رعب و وحشت مىافكنيم ، به اين جهت كه آن‌ها چيزهايى را بدون دليل شريك خدا قرار داده بودند . ( 3 ) - كهف ( 18 ) آيهء 51 ، صافّات / 150 ، زخرف / 19 ( - 3 الف ) : من هرگز آنها ( ابليس و فرزندانش ) را به هنگام آفرينش آسمان‌ها و زمين و نه به هنگام آفرينش خودشان حاضر نساختم و من هيچ‌گاه گمراه‌كنندگان را دستيار خود قرار نمىدهم . ( 4 ) - انعام ( 6 ) آيهء 136 ، نحل / 59 ( - 2 الف ) : سهمى را كه براى بت‌ها قرار داده بودند ، هرگز به خدا نمىرسيد و امّا سهمى را كه براى خدا قرار داده بودند ، به بت‌ها مىرسيد ، چه بد حكم مىكنند ! ( 5 ) - شورى ( 42 ) آيهء 16 ( - يك الف ) : آنها كه دربارهء خداوند يكتا به محاجّه برمىخيزند ، بعد از آنكه دعوت او از سوى مردم پذيرفته شد ، دليل آن‌ها نزد پروردگارشان باطل و بىاساس است و خشم و غضب پروردگار بر آن‌هاست و عذابى شديد . ( 6 ) - مائده ( 5 ) آيهء 68 ( - يك ب ) : بگو : اى اهل كتاب ! شما هيچ موقعيّتى نخواهيد داشت ، مگر آن زمانى كه تورات و انجيل و تمام كتب آسمانى را كه بر شما نازل شده ، بدون تبعيض و تفاوت برپا داريد . ( 7 ) - توبه ( 9 ) آيهء 109 ( - يك ب ) : آيا كسى كه بناى آن مسجد را بر پايهء تقوا و پرهيز از مخالفت فرمان خدا و جلب خشنودى او -