دادم ! رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود : « چرا پيش از اين‌كه او را نزد من بياورى ، اين كار را نكردى ؟ ! » « 1 » و اين‌چنين است كه مىبينيم گذشت از اين قبيل خطاها نادرست است ، مگر در فرصت مخصوصى كه هست ، پس آن‌گاه كه مدّعى العموم از جرم اطّلاع يافت ، اجراى مجازات ( حد ) يك امر قطعى غير قابل برگشت مىگردد . و حديث ديگرى دراين‌باره از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم رسيده و آن حديث اين است : « حدود را در بين خودتان معاف بداريد ، زيرا وقتى كه به ما رسيد ، آن حد واجب و قطعى مىگردد . » « 2 » دزدى در اين صورت از نظر قانون اسلامى باعث بريدن دست دزد مىگردد ، مطابق صريح قرآن : « وَ السَّارِقُ وَ السَّارِقَةُ فَاقْطَعُوا أَيْدِيَهُما . » « 3 » كيفر محارب يا كشتن و يا بريدن دست‌ها و پاها و يا تبعيد است : « إِنَّما جَزاءُ الَّذِينَ يُحارِبُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ يَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَساداً أَنْ يُقَتَّلُوا أَوْ يُصَلَّبُوا أَوْ تُقَطَّعَ أَيْدِيهِمْ وَ أَرْجُلُهُمْ مِنْ خِلافٍ أَوْ يُنْفَوْا مِنَ الْأَرْضِ . » « 4 » كيفر تعيين‌شده براى زناكار در قرآن كريم صد تازيانه است : « الزَّانِيَةُ وَ الزَّانِي فَاجْلِدُوا كُلَّ واحِدٍ مِنْهُما مِائَةَ جَلْدَةٍ . » « 5 » ، ولى ما بايد به اين مجازات برطبق احاديث « تبعيد يك ساله » را نيز اضافه كنيم . « 6 »

--> ( 1 ) - ر ك : موطأ مالك : 2 / 834 ، حديث 1524 ؛ الخلاف : 5 / 427 ؛ المعجم الأوسط : 7 / 58 ، حديث 6941 ؛ سنن كبرا : 4 / 330 ، حديث 7370 ، مسند شافعى : 1 / 335 ؛ سنن دارمى : 2 / 226 ، حديث 2329 ؛ سنن دارقطنى : 3 / 205 ، حديث 366 ؛ سنن كبراى بيهقى : 8 / 267 ؛ المبسوط شيخ طوسى : 8 / 19 ؛ مجمع الزّوائد : 6 / 276 ؛ المستدرك على الصّحيحين : 4 / 422 ، حديث 8148 ؛ الأحاديث المختاره : 8 / 19 ، حديث 8 ؛ المهذب البارع : 5 / 87 . ( 2 ) - ر ك : سنن ابى داود : 4 / 133 ، حديث 4376 ؛ المستدرك على الصّحيحين : 4 / 424 ، حديث 8156 ؛ سنن كبرا : 4 / 330 ، حديث 7372 ؛ المصنّف عبد الرزّاق : 7 / 440 ، حديث 13806 ؛ الفردوس بمأثور الخطاب : 2 / 48 ، حديث 2276 ؛ فتح البارى : 12 / 87 ، حديث 6406 ؛ ميزان الاعتدال : 1 / 2403 ؛ سبل السّلام : 4 / 15 ؛ بداية المجتهد : 2 / 339 . ( 3 ) - مائده ( 5 ) آيهء 38 : دست مرد و زن دزد را قطع كنند . ( 4 ) - مائده ( 5 ) آيهء 33 : كيفر كسانى كه با خدا و پيامبر به جنگ برمىخيزند و در روى زمين دست به فساد مىزنند ، اين است كه ( يكى از چهار مجازات در مورد آنها اجرا شود : نخست ) اين‌كه كشته شوند . ( دوّم ) اين‌كه به دار آويخته شوند ، ( سوم ) اين‌كه دست و پاى آن‌ها به‌طور مخالف بريده شود ، ( چهارم ) از محل زندگىشان تبعيد شوند . ( 5 ) - نور ( 24 ) آيهء 2 : هريك از زن و مرد زناكار را صد تازيانه بزنيد . ( 6 ) - ر ك : تفسير قرطبى : 12 / 159 ؛ تفسير جلالين : 1 / 457 ؛ سبل السّلام : 4 / 4 ؛ المحلى : 11 / 186 ؛ صحيح مسلم : 11 / 190 ، -